Góry Tien Szan

Khan Tengri i szczyt Pobeda należą do centralnego Tien Shan. Od centrum na zachód rozciągają się trzy pasma górskie, oddzielone kotlinami międzygórskimi. Łączy je pasmo Ferghana. Na wschodzie rozciągały się dwa równoległe pasma górskie.

Chan Tengri został zdobyty po raz pierwszy w 1936 roku. Klasyczna trasa wspinaczkowa na szczyt górski biegnie wzdłuż West Ridge. To nie jest takie proste: jeśli na koncie jest tylko kilka prostych tras, nie powinieneś nawet próbować pokonać „Pana Niebios”. Północna część góry jest bardziej stroma niż południowa.

Marzeniem wielu wspinaczy jest zdobycie szczytu Pobeda, który znajduje się na granicy Kirgistanu i Chin. Ten piękny szczyt ma poważne wymagania co do moralnego i fizycznego przygotowania śmiałków. Pomimo ogromnego wzrostu 7439 metrów, szczyt przez długi czas pozostawał niezauważony.

Rzadkie opady, suche powietrze, słabe wiatry i znaczne zmiany temperatur – to cechy tego obszaru. Okres zimowy jest niezwykle ostry jak na lokalne szerokości geograficzne. W miesiącach letnich u podnóża i w dolinach jest gorąco, aw górach jest rześko i chłodno.

System górski (2,5 tys. km) rozciąga się na terytorium Kirgistanu, Kazachstanu, Uzbekistanu, Tadżykistanu. Tien Shan łączy ponad 30 szczytów powyżej 6000 m, podczas gdy Europa i Afryka nie są gotowe pochwalić się żadnym. Najwyższy punkt to Pobeda Peak (7439 m), nieco w tyle jest Khan-Tengri Peak (6995 m).

Taki widok na Tatry sprzed chwili🙂

Góry Tien Shan to jeden z najwyższych systemów górskich na świecie, ustępujący jedynie Pamirom. Setki śmiałków co roku wspina się na szczyty Tien Shan, bo ze szczytów widać niesamowite krajobrazy: strome zbocza gór, burzliwe wodospady i majestatyczne łąki, a także rozciągające się u podnóża grzbietów pustynie i stepy, wypełnione różnymi dzikimi kwiatami .