Zieloni Powiat Piaseczyński

25/09/2026

W skutek ignorancji i totalnej bezmyślności naszych samorządowców i zwykłego nic-nie-robienia w sprawie zwiększonej obecności dzikich zwierząt w Miasto Stołeczne Warszawa teraz podjęto decyzję i uruchomiono hiper nagonkę i hiper histerię o zagrożeniu ze strony dzikich zwierząt (wypłaszanych przez myśliwych z ich naturalnych siedlisk).

To jasne, że miejsce do życia dla dzików jest w lesie, ale tam się po prostu nie da żyć.
Aktualnie w lasach biegają grupowo panowie i panie zwani potocznie myśliwymi.

W ciągu 11 ostatnich lat Polska wydała na walkę z ASF ok. 9,5 mld złotych. Zabito ok. 2 miliony dzików, a tylko ok. 0,4 % z nich było zarażone!
Badania nie pozostawiają wątpliwości: to człowiek, a nie dziki, jest głównym wektorem roznoszenia ASF. Wirus rozprzestrzenia się przede wszystkim wskutek zaniedbań w bioasekuracji w chlewniach i gospodarstwach. Ogromne zagrożenie stwarzają także sami myśliwi – mając kontakt z zakażonymi zwierzętami, mogą nieświadomie przenosić patogen na znaczne odległości.
Masowe odstrzały dewastują lokalne ekosystemy. Zanik buchtowania, czyli naturalnego spulchniania i mieszania gleby oraz redukcji owadów powodujących straty, uderza w kondycję lasów i obszarów chronionych, a ubytek tych zwierząt pozbawia drapieżniki bazy pokarmowej.
Tymczasem Sejmik Województwa Mazowieckiego przyjął uchwałę umożliwiającą uśmiercanie dzików stwarzających zagrożenie dla życia i zdrowia mieszkańców. Bez limitu, jeśli chodzi o ograniczenie populacji tych zwierząt. To kolejna bezsensowna decyzja, bo problem leży zupełnie gdzie indziej.
Ciągła presja łowiecka rozbija grupy rodzinne i zmusza dziki do ucieczki. To właśnie płoszenie i destabilizacja grup społecznych są jedną z głównych przyczyn, dla których zwierzęta coraz częściej szukają schronienia i łatwego pożywienia na osiedlach oraz w miastach.
Jeżeli tylko ok. 0,4 % dzików wykazuje objawy zarażenia ASF, to lepszym rozwiązaniem byłaby relokacja tych zwierząt, na zalesione tereny, położone z dala od miejsc o wysokiej koncentracji ferm trzody chlewnej. Lasy zajmują prawie 30% powierzchni kraju. To ogromny obszar.
Żeby wyeliminować, lub przynajmniej znacząco ograniczyć, występowanie ASF, należy bezwzględnie egzekwować zasady bioasekuracji. Niestety na bioasekurację przeznaczono tylko ok. 5% środków przeznaczonych na walkę z ASF.
Naukowcy wskazują, że kolejnym dobrym rozwiązaniem jest poszukiwaniu martwych dzików zarażonych ASF w lasach, i usuwanie ich.
Wobec ewidentnego fiaska dotychczasowych działań, kontynuowanie masowych polowań przestaje być próbą opanowania epidemii, a staje się kosztownym błędem systemowym. Rezygnacja z redukcji populacji dzików i przekierowanie zasobów na rygorystyczne przestrzeganie zasad bioasekuracji to jedyna droga do zatrzymania rozprzestrzeniania się ASF.
Niestety, dziki w przeciwieństwie do lobby producentów trzody chlewnej czy myśliwych, nie posiadają przedstawicieli w samorządach, rządzie ani w Europarlamencie. A wystarczyłaby dobra wola i zmiana prawa na poziomie unijnym, aby można było relokować dziki zamiast je zabijać.
Foto: Fundacja Dzika Polska

23/09/2026

To powinien być ostatni ostry sygnał na kontrolę i zmianę ogrodzeń. Dosyć cierpienia i śmierci dzikich zwierząt.

W ciągu ostatnich dwóch lat na gminnych, nielegalnie zbudowanych ogrodzeniach naszej gminy zginęły co najmniej trzy łosie! W 2024 roku była to matka i jej młody. Dziś, 22 września 2026 inny młody łoś, który od dłuższego czasu wędrował przez lasy naszej gminy. Znałem go. Po śmierci...

15/09/2026

Inwestycja w centrum obliczeniowe w Piaseczno

Zieloni pytają: Kto ponosi koszty, a kto czerpie korzyści?

Usługi świadczone przez centrum danych mogą trafiać do klientów w całej Europie lub na świecie, a korzyści ekonomiczne mogą przypadać globalnym firmom technologicznym.

Natomiast hałas, światło, zabudowana przestrzeń, obciążenie infrastruktury, generatory oraz związane z nimi ryzyka pozostają w Piasecznie.

Czego domagają się Zieloni, a w szczególności ZieloniPiaseczno
Wzywamy do:
1. niezależnej oceny skumulowanego oddziaływania wszystkich planowanych centrów danych;
2. niezależnego monitoringu hałasu, także nocnego, tonalnego i niskoczęstotliwościowego;
3. ujawnienia pełnego bilansu zużycia wody i energii oraz parametrów chłodzenia;
4. zastosowania zasady „inwestor płaci” wobec kosztów infrastruktury wymaganej przez inwestycję;
5. analizy emisji i bezpieczeństwa związanych z generatorami oraz magazynowaniem paliwa;
6. ochrony mieszkańców i zwierząt przed zanieczyszczeniem światłem i degradacją krajobrazu;
7. oceny możliwości wykorzystania ciepła odpadowego oraz zapewnienia dodatkowych źródeł energii odnawialnej;
8. stałego, publicznego monitoringu oddziaływania inwestycji po jej uruchomieniu;
9. realnych konsultacji społecznych z udziałem mieszkańców, niezależnych ekspertów, samorządu, właściwych organów i inwestora;
10. stworzenia na poziomie krajowym jasnych standardów lokalizacji i oceny środowiskowej wielkoskalowych centrów danych.

Nie sprzeciwiamy się technologii. Sprzeciwiamy się sytuacji, w której społeczność lokalna Piaseczno dowiaduje się o rzeczywistej skali wielkiej inwestycji dopiero wtedy, gdy najważniejsze decyzje zostały już podjęte.
Centra danych powinny być traktowane jak wielkoskalowa infrastruktura przemysłowa, a ich wpływ na ludzi, wodę, energię, klimat, przyrodę i przestrzeń powinien być oceniany łącznie.
W przypadku inwestycji o takiej skali obowiązywać powinna zasada przezorności:
najpierw pełna informacja, niezależna ocena bezpieczeństwa i realny udział mieszkańców – potem dalsza realizacja inwestycji.

15/09/2026

Nie, nie jesteśmy przeciwko AI, ani przeciwko inwestycjom umożliwiającym pracę AI.

Stanowisko Zieloni jasno wskazuje: bez konsultacji społecznych nie można uruchamiać poważnie żadnej inwestycji wymagającej zwiększonych źródeł: energii, wody. Generujących hałas i zwiększone w nocy oświetlenie💡💡💡

Ignorancja w tym przypadku nie jest ok.

Zatem przyjdź i zaprotestuj przeciwko takim brakom w działaniu. Już w najbliższą środę 16.09.br przy ulicy Energetycznej w Piasecznie Piaseczno.

Sąsiadów mamy prawo dobierać uważniej, w szczególności gdy tym sąsiadem mają się stać centrum obliczeniowe - hiperskalery📱📱 📱📱

10/09/2026

Bardzo smutna wiadomość. Odszedł Człowiek upominający się o szacunek dla zwierząt.

W środę 9 września 2026 roku odszedł prof. Andrzej Elżanowski - zoolog, paleontolog, bioetyk i jeden z najbardziej konsekwentnych polskich obrońców zwierząt.
Dla mnie jego odejście ma również wymiar osobisty. Przez krótki czas Andrzej Elżanowski był moim szefem na Uniwersytecie Wrocławskim. Zapamiętam go przede wszystkim jako człowieka, który swoją ogromną wiedzę biologiczną potraktował serio - również wtedy, gdy prowadziła do niewygodnych wniosków. Wiedział, że zwierzę nie jest abstrakcyjnym „okazem”, elementem produkcji ani jednostką populacji, lecz istotą, dla której jej własne życie ma znaczenie. I przez dziesięciolecia konsekwentnie domagał się, abyśmy także my zaczęli traktować ten fakt poważnie.

Należał do tych uczonych, dla których wiedza o świecie nie kończyła się wraz z publikacją wyników badań. Wyciągał z niej konsekwencje moralne. Uważał, że naukowa wiedza o zdolności zwierząt do odczuwania nakłada na ludzi zobowiązania.

Urodził się 21 stycznia 1950 roku w Przasnyszu. Zoologię ukończył na Uniwersytecie Warszawskim w 1972 roku, tam też w 1979 roku uzyskał doktorat. Habilitował się w 1996 roku na Uniwersytecie Wrocławskim, a tytuł profesora nauk biologicznych otrzymał w 2003 roku. Pracował między innymi w Smithsonian Institution w Waszyngtonie, National Biomedical Research Foundation przy Georgetown University Medical Center, amerykańskim National Institutes of Health oraz Instytucie Biochemii Maxa Plancka w Niemczech. W latach 1998–2009 na Uniwersytecie Wrocławskim, później w Muzeum i Instytucie Zoologii PAN, a następnie na Wydziale „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego.

Jego pierwotną i przez dziesięciolecia najważniejszą dziedziną badań była ewolucja ptaków - zwłaszcza anatomia i paleontologia ptaków mezozoicznych. Już jako bardzo młody badacz uczestniczył w 1971 roku w polsko-mongolskiej wyprawie paleontologicznej na pustynię Gobi. W latach siedemdziesiątych publikował wyniki badań nad kredowym Gobipteryx, a w 1976 roku jego praca o tym ptaku ukazała się w „Nature”. Badał kopalne embriony ptaków, ewolucję opieki rodzicielskiej, anatomię czaszki i aparatu szczękowego oraz pochodzenie i wczesną ewolucję ptaków.

Wspólnie z Peterem Wellnhoferem opublikował w 1992 roku w „Nature” pracę o Archaeornithoides i pokrewieństwie ptaków z teropodami. Wielokrotnie zajmował się anatomią Archaeopteryx, rekonstruował jego szkielet i czaszkę, a w 2001 roku zaproponował wydzielenie największego znanego wówczas okazu do nowego rodzaju i gatunku Wellnhoferia grandis. Badał również między innymi Hesperornis, Confuciusornis oraz ewolucję charakterystycznych struktur czaszki współczesnych i kopalnych ptaków.

Z czasem coraz ważniejszym przedmiotem jego pracy stawały się związki między biologią, psychologią i etyką. Pytał o ewolucyjne pochodzenie wartości, świadomość i podmiotowość zwierząt, znaczenie odczuwania bólu i przyjemności oraz moralne konsekwencje wynikające z faktu, że człowiek jest jednym z gatunków zwierząt. Pisał o ewolucji moralności, wartości życia podmiotowego, dobrostanie zwierząt i moralności naukowców prowadzących doświadczenia na zwierzętach. Jeszcze w ostatnich latach publikował na ten temat: w 2024 roku ukazała się jego praca o ewolucyjnym pochodzeniu wartości, a w 2025 roku rozdział poświęcony zdolności odczuwania, sprawczości i statusowi moralnemu zwierząt.

Nie poprzestawał jednak na bioetyce akademickiej. Przez ćwierć wieku należał do osób najbardziej zaangażowanych w kształtowanie humanitarnej ochrony zwierząt w Polsce. W latach 1999–2003 zasiadał w pierwszej Krajowej Komisji Etycznej ds. Doświadczeń na Zwierzętach. Uczestniczył w tworzeniu systemu oceny doświadczeń według stopnia ich inwazyjności, zabiegał o silniejszy nadzór komisji etycznych i brał udział w pracach nad zmianami ustawodawstwa dotyczącego zwierząt wykorzystywanych w nauce. Kierował kampanią poprzedzającą uchwalenie ustawy o doświadczeniach na zwierzętach z 2005 roku, współtworzył projekt zmian ustawy o ochronie zwierząt, a później należał do najważniejszych krytyków projektu regulacji dotyczących zwierząt wykorzystywanych do celów naukowych i edukacyjnych.

Był jednym z głównych organizatorów sprzeciwu wobec uboju zwierząt bez ogłuszania, zwłaszcza podczas kampanii z lat 2012-2014. Angażował się również przeciwko okrutnemu traktowaniu karpi, przemysłowemu chowowi kur, złym warunkom w ogrodach zoologicznych i schroniskach, polowaniom rekreacyjnym i masowemu zabijaniu dzikich zwierząt. Jako ekspert występował przed komisjami Sejmu i Senatu. W Stanach Zjednoczonych, pracując dla Humane Society of the United States, zaangażował się także w sprzeciw wobec programu NASA wykorzystującego makaki w eksperymentach podczas lotów kosmicznych; krytyka programu została w 1997 roku opublikowana również w „Nature”.

Od 2011 roku stał na czele Polskiego Towarzystwa Etycznego. Nie stronił od sporów i często formułował swoje stanowisko bez dyplomatycznych osłon. Sprzeciwiał się traktowaniu zwierząt jedynie jako zasobów, narzędzi badawczych czy elementów populacji, którymi człowiek może dowolnie zarządzać. Także w ochronie przyrody upominał się o los pojedynczego, zdolnego do odczuwania zwierzęcia - nawet wtedy, gdy prowadziło go to do konfliktu z częścią własnego środowiska przyrodniczego. Jego teksty o łowiectwie czy zwalczaniu gatunków uznawanych za obce należały do najbardziej bezkompromisowych głosów w tych debatach.

Pozostał aktywny niemal do końca. Jeszcze w 2026 roku zabierał publicznie głos w sprawie patologii w systemie schronisk dla bezdomnych zwierząt i występował na proteście przeciwko targom łowieckim Hunt Expo.

Nie zawsze był łatwym rozmówcą. Ale trudno było przejść obojętnie obok pytań, które stawiał. Będzie Go brakowało właśnie jako kogoś, kto nie pozwalał wygodnie oddzielić wiedzy o zwierzętach od odpowiedzialności za to, jak je traktujemy.

Jego Najbliższym składam serdeczne wyrazy współczucia.

03/09/2026

Ogromny sukces! Ponad dwukrotnie przekroczyliśmy cal zbiórki podpisów pod inicjatywą ! Dziękujemy za Wasze podpisy! Teraz praca w sejmie nad zmianą szkodliwego prawa łowieckiego! Odzyskamy pola i lasy dla zwierząt i ludzi!

01/09/2026

Tylko do jutra - nie zmarnuj swojego głosu - podpisz się pod zmianą Inicjatywa - Uwaga Polowanie

18/08/2026

Ostatnie dni na podpisanie pod poparciem na zmianę archaicznych regulacji Inicjatywa - Uwaga Polowanie

Łowiectwo nie jest prywatną sprawą myśliwych!
Myśliwi bardzo by chcieli, żeby łowiectwo było traktowane jak ich prywatna sprawa. Dają temu wyraz także na mojej stronie, często połączone jest to z agresją, epitetami - co wielokrotnie pokazywałem.

Polowania przedstawiają jako pasję, tradycję, styl życia, ostatnio jako obowiązek, ale na pewno coś, do czego reszta społeczeństwa nie powinna się wtrącać.
Zatem muszę przypomnieć, że myśliwi:
👉strzelają na ogólnodostępnych terenach
👉Zabijają zwierzęta będące własnością Skarbu Państwa
👉Nie obejmują obwodami łowieckimi wyłącznie własnych gruntów.
👉Nie ustawiają ambon w krajobrazie, który należy tylko do nich.
👉Nie wchodzą z bronią w przestrzeń, z której korzystają wyłącznie oni.

Łowiectwo wchodzi w życie ludzi, którzy nie chcą mieć z nim nic wspólnego. Jeżeli dotyczy oni bezpieczeństwa ludzi, własności prywatnej, lasów publicznych, edukacji dzieci, pieniędzy publicznych, ochrony przyrody i życia dzikich zwierząt, to jest sprawą publiczną.

Przez najbliższe dni będę pisał o konkretnych zmianach proponowanych w obywatelskim projekcie ustawy: o jawności polowań, postrzałkach, bezpieczeństwie, dzieciach, właścicielach gruntów, finansach i komercyjnym zabijaniu zwierząt.

❗️Zostały dwa tygodnie na zebranie podpisów.
Jeśli uważasz, że czas skończyć z traktowaniem łowiectwa jak prywatnego folwarku myśliwych - podpisz obywatelski projekt zmiany Prawa łowieckiego.
I zbierz podpisy od innych.

Formularz i wszelkie informacje:
https://uwagapolowanie.pl/

16/08/2026

Nie prześpijmy szansy na rozbrojenie archaicznych zapisów w prawie łowieckim;
3xTAK
Tak dla bezpieczeństwa ludzi
Tak dla bezpieczeństwa zwierząt
Tak dla bezpieczeństwa środowiska

Inicjatywa - Uwaga Polowanie

- Ten projekt nie jest rewolucją i nie likwiduje łowiectwa. Porządkuje niektóre kwestie – od ochrony środowiska i zwierząt, po transparentność Związku Łowieckiego – mówi Magdalena Gałkiewicz, Zieloni, członkini komitetu „Uwaga! Polowanie”. Trwa zbiórka pod obywatelskim projektem nowelizacji prawa łowieckiego

Bardzo polecam tę rozmowę red. Katarzyny Kojzar z Magdaleną Gałkiewicz - Przewodniczącą Komitetu Inicjatywa - Uwaga Polowanie

07/06/2026

Nie dajmy odebrać sobie prawa do LASÓW. Dzięki Alarm dla Klimatu i wielu, wielu innym ruchom, działaczom lokalnym wiemy że nie mamy czasu i nie pozwólmy przerobić lasów Chojnowskie na fabrykę desek. Do 8 czerwca br. składamy wnioski 📯📯📯