24/09/2026
Dziś sad SadoMiasto, po tych kilku latach od tego spotkania, które relacjonował Żywa Edukacja - Sebastian Pilichowski i już od ponad 10 w ogóle, kiedy stał się miejscem mojego zainteresowania, przechodzi rewitalizację. Staraliśmy się jak najpełniej zachować charakter miejsca, ale niestety niektóre rzeczy przeskoczyć trudno. Odpowiedzialność, bezpieczeństwo, papiery i normy, które ktoś musi wziąć na siebie, są tą różnicą, gdy teren ma funkcjonować jako oficjalny teren zielony vs. zielony "nieużytek", gdzie wszystko żyje własnym życiem, a dzieciaki tworzą tam własny świat. No i dodatkowo WIZJA jest zazwyczaj też różnicą - ale do niej można przekonać, albo odwlec od niej 😉
Zniknęła korona przedwojennej gruszy, drzewa, które w ostatnich latach uschło, pozostał po niej pień jako świadek historii. Podobny los czeka ogromnego, dwu konarowego orzecha, który, jak się okazało ostatnio, pęknięty jest na pół, jakby piorun w niego uderzył. I co począć.
Zaglądałam do sadu w trakcie zmian z duszą na ramieniu 😅 Nie bez obaw, ale jednak z dobrą myślą, bo każdy mały krok ku projektowaniu przestrzeni miejskiej, zielonej, naturalniejszej i co ważniejsze bardziej dopasowanej do istniejącego stanu i charakteru miejsca, ma sens.
https://www.facebook.com/zywaedukacja/posts/pfbid02NQFS1tpg36CexJ3GimFXWFGR6niKgwwSRG19SWSX2D2AJXiKLeBsFgW5z7vjK3vwl
I jeszcze spóźniona relacja z 30.08.2018! Po wizycie w domach opieki senioralnej "Wigor" i "Retro" w Zielonej Górze udało mi się wbić jeszcze na extra wydarzenie społeczne, "Naturalne Place Zabaw" - spotkanie w sadzie przy ulicy Fabrycznej, niezwykłe, zdziczałe, magiczne miejsce zaraz przy ruchliwych ulicach, pełnych zgiełku centrum miasta. Niesamowite, że taki zielony plac ocalał, niedotknięty "rewitalizacją" i wszelkimi pseudozabiegami odnawiającymi. W trackie spotkania uczestnicy prowadzili również dyskusję, w trakcie której nieco ścierały się dwie wizje - placów zabaw naturalnych, rzekłbym w stylu retro oraz nowoczesnych, wypiankowanych itd. Oczywiście, kompromisy warto osiągać, przy czym nie sposób nie dostrzec tu pewnych elementów tzw. syndromu deficytu przyrody...
A w sadzie znaleźć można bzy czarne, śliwy, chyba najwyższą zdziczałą gruszę w mieście czy powykręcane orzechy włoskie, jakich niegdyś było znacznie więcej w mieście. Wiem, bo za dzieciaka mieszkałem w samym centrum, na deptaku i obecnie "rewitalizowany" Plac Teatralny to moje dzieciństwo... Mimo zapewnień, że projekt zakłada tam liczne nasadzenia, okazało się ostatnio, że jednak Miasto ucina fundusze na zieleń :( W sadzie zaś w czwartek przeżyłem podróż do dzieciństwa. Lina na drzewie, retro-nieuporządkowanie, ten niepowtarzalny klimat, cisza i spokój na uboczu plus dzieciaki grające w ... marynarza!
Wielkie graty za wydarzenie dla Organizatorów (linki zewnętrzne):
Fundacja LYADA
Ruch Miejski Zielona Góra
Grupa F13
