News High speed Train Thailand ข่าวรถไฟความเร็วสูงไทย

เจาะลึกทั่วไทย Inside Thailand 5 likes, 1 comment. "ดรามา “รถไฟฟ้า CP” จบไง??? | เจาะลึกทั่วไทย | 30 เม.ย. 69"

เปิดเงื่อนไขเลิกสัญญาไฮสปีด 3 สนามบินจากสัญญาฉบับที่เซ็นเมื่อปี 2562 หลัง ‘พิพัฒน์’ ส่งสัญญาณแรงคุยซี.พี.นอกรอบบอกเลิกได้ทันที เปิดเงื่อนไขทั้งฝ่ายเอกชนและรัฐโดย รฟท.พบเงื่อนไขบอกเลิกเอกชนเยอะกว่า ส่วนเงื่อนไขถ้ารฟท.เป็นฝ่ายผิดสัญญา ต้องให้เวลาแก้ไขก่อน 1 ปี ถ้าแก้ไม่ได้ค่อยเลิก

#รถไฟ3สนามบิน
#รถไฟความเร็วสูง
#คมนาคม
#สำนักข่าวอิศรา
อ่านข่าวใต้คอมเมนต์

ปทุมฯ โวยสร้างรถไฟความเร็วสูง ใช้ท่อแค่ 80 ซม. ถมคูน้ำกว้าง 8 เมตร หวั่นจมบาดาล

โครงการรถไฟความเร็วสูงไทย–จีน ความคืบหน้าล่าสุด
ช่วงผ่านสถานีมวกเหล็ก จ.สระบุรี คาดเปิดให้บริการปี 2574

โครงการรถไฟความเร็วสูงไทย–จีน ความคืบหน้าล่าสุด
ช่วงผ่านสถานีมวกเหล็ก จ.สระบุรี
โครงการรถไฟความเร็วสูงไทย–จีน เฟส 1
(กรุงเทพฯ – นครราชสีมา) คาดเปิดให้บริการปี 2574

รัฐไม่แก้สัญญาไฮสปีดอีอีซี เอกชนไม่ไหวให้เลิกได้

เรื่องนี้ต้องบอกว่า “ชัด และ แรง” สำหรับโครงการใหญ่ระดับประเทศ เมื่อ พิพัฒน์ รัชกิจประการ ออกมายืนยันแบบไม่อ้อมค้อมว่า รัฐจะ “ไม่แก้สัญญา” รถไฟความเร็วสูงเชื่อม 3 สนามบิน ไม่ว่าเอกชนจะเจอปัญหาต้นทุนหนักแค่ไหนก็ตาม

พูดง่ายๆ คือ เซ็นกันไว้แบบไหน ก็ต้องเดินตามนั้น

โครงการนี้เป็นหนึ่งในหัวใจของ EEC ใช้งบกว่า 2 แสนล้านบาท เชื่อม ดอนเมือง-สุวรรณภูมิ-อู่ตะเภา เหมือนการต่อเส้นเลือดเศรษฐกิจให้ฝั่งตะวันออกของประเทศ

เดิมทีดีลนี้ รัฐให้เอกชนลงทุนก่อสร้างก่อน แล้วค่อยทยอยจ่ายคืนทีหลังใน 10 ปี

แต่ปัญหาคือ โลกมันไม่เหมือนเดิมแล้ว

ราคาพลังงานขึ้น
วัสดุก่อสร้างแพง
ความเสี่ยงทางการเมืองโลกก็เพิ่ม

เอกชนก็เลยเริ่ม “คิดหนัก” เหมือนพ่อค้ารับเหมาก่อสร้างที่จู่ๆ ต้นทุนปูนเหล็กพุ่ง แต่ราคางานดันล็อกไว้แล้ว

สิ่งที่เอกชนอยากได้คือ “ขอปรับเงื่อนไขการจ่ายเงิน”
แต่คำตอบจากรัฐคือ “ไม่ได้”

เพราะถ้ารัฐยอมครั้งนี้ เท่ากับเปิดประตูให้โครงการอื่นๆ ขอแบบเดียวกันหมด

เหมือนตั้งกฎแล้ว แต่พอมีคนบ่น ก็เปลี่ยนกฎ
สุดท้ายเกมจะพังทั้งกระดาน

ทางเลือกที่รัฐเปิดให้มีแค่ 2 ทาง

หนึ่ง เดินหน้าต่อให้จบตามสัญญา
สอง ถ้าไม่ไหว ก็ “เลิกสัญญา” อย่างเป็นทางการ

ฟังดูแข็ง แต่จริงๆ แล้วเป็นการวางเกมระยะยาว

ฝั่งที่ได้ประโยชน์ชัดๆ คือ “รัฐบาล”
เพราะรักษาวินัยการคลัง และความน่าเชื่อถือของประเทศ

นักลงทุนต่างชาติจะมองว่า ไทยไม่ใช่ประเทศที่เปลี่ยนเงื่อนไขไปมา

ส่วนฝั่งเอกชน โดยเฉพาะกลุ่มทุนใหญ่ที่รับสัมปทาน ก็ต้องกลับไปคิดใหม่ว่า “จะกัดฟันสู้ หรือถอยตั้งหลัก”

อีกจุดที่น่าสนใจคือ รัฐโยนโจทย์เพิ่มว่า
ถ้าอยากให้โครงการคุ้ม ก็ต้องไปสร้าง demand เอง

เช่น ดึงโครงการใหญ่ๆ อย่างสวนสนุก หรือสนามกีฬาเข้ามาเพิ่มคนใช้บริการ

พูดแบบบ้านๆ คือ
“อยากขายของได้ ก็ต้องหาคนเข้าร้านเอง”

ภาพใหญ่ของเรื่องนี้ ไม่ใช่แค่รถไฟ

แต่มันคือการวัดใจว่า
ประเทศไทยจะเลือก “วินัย” หรือ “ความยืดหยุ่น”

เพราะถ้าวันนี้ยอมแก้สัญญา
พรุ่งนี้ทุกโครงการก็จะขอเหมือนกันหมด

สุดท้าย ประเทศจะกลายเป็นคนที่ “พูดไม่เป็นคำ”

สรุปให้ชัดอีกที
นี่คือเกมระหว่าง “ความจริงของต้นทุน” กับ “ความจริงของกติกา”

และบทเรียนสำคัญคือ
ในโลกที่ผันผวน คนที่อยู่รอดไม่ใช่คนที่วิ่งเร็วที่สุด
แต่คือคนที่ “ยืนกติกาได้มั่นที่สุด”