طب القلوب

الفتح, آیه 29

مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ ٱللَّهِ ۚ وَٱلَّذِينَ مَعَهُۥٓ أَشِدَّآءُ عَلَى ٱلْكُفَّارِ رُحَمَآءُ بَيْنَهُمْ ۖ تَرَىٰهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِضْوَ‌ٰنًا ۖ سِيمَاهُمْ فِى وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ ٱلسُّجُودِ ۚ ذَ‌ٰلِكَ مَثَلُهُمْ فِى ٱلتَّوْرَىٰةِ ۚ وَمَثَلُهُمْ فِى ٱلْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْـَٔهُۥ فَـَٔازَرَهُۥ فَٱسْتَغْلَظَ فَٱسْتَوَىٰ عَلَىٰ سُوقِهِۦ يُعْجِبُ ٱلزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ ٱلْكُفَّارَ ۗ وَعَدَ ٱللَّهُ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًۢا
محمد رسول خداست و یاران و پیروانش با مقیدۀ نیرومند خویش بر کافران سختگیر و با دیانت خود عزّتمند می باشند، حال آنکه با همدیگر بسیار رحیم و مهربان هستند. ایشان را می بینی که با رکوع و سجده به پیشگاه پروردگار به ادای نماز در اوقاتش به گونۀ مشروع حفاظت می نمایند و این فریضۀ الهی را به کامل ترین وجه ادا می کنند، در حالی که با طلب فضل و احسان پروردگار، به کرم و رحمتش امیدوار اند و اعمال خود را برای او خالص می سازد. ترسناکی و فروتنی نشانۀ عبادت شان است که از اثر سجده و طاعت برای حق تعالی در چهره های شان هویدا می باشد و این صفت شان در تورات است. اما صفت شان در انجیل همچو کشتی است که جوانه اش را از خاک بیرون آورد، شاخه هایش انبوه شود، ساقه اش با نیرومندی استحکام یابد، بر وجودش قوام گیرد و در نهایت با رنگ سبز و منظر نیکو، و با شکل و قامت زیبا و وجود ارزشمند خویش کشتمندان را به تعجّب وا دارد. این همه برای آن است که خداوند به وسیلۀ کثرت تعداد، قوت ایمان، زیبایی منظر و جمعیت مسلمانان در اطراف پیامبر کافران را به خشم آورد. خداوند منّان برای مؤمنان نیکوکار عفو گناهان، پاداش بزرگ و بهشت های پر از نعمتی را در جوار پروردگار کریم وعده کرده که همیشه در آن ماندگار خواهند بود. این وعدۀ خداوند تحقق می پذیرد و سزاوارترین افراد به دریافت آن صحابۀ رسول الله می باشند، بعد از آن کسانی که تا روز قیامت در روش شان روان اند و از ایشان پیروی می کنند.محتوای این آیۀ مبارکه دلالت دارد که جز کافران کسی با صحابه بغض نمی ورزد؛ زیرا حق تعالی با صحابه دشمنان شان را به خشم می آورند

در حديث‌ شريف‌ به‌ روايت‌ مسلم‌ از ابوهريره‌ رضی الله عنه آمده‌ است‌ كه‌ رسول‌اكرم‌ صلّی الله علیه و سلّم فرمودند: «لا تسبوا أصحابي‌، فوالذي‌ نفسي‌ بيده‌، لو أن‌ أحدكم‌ أنفق‌ مثل‌ أحد ذهباً، ما أدرك‌ مد أحدهم‌ ولا نصيفه: اصحابم‌ را دشنام‌ ندهيد زيرا سوگند به‌ ذاتي‌ كه‌ جانم ‌در دست‌ اوست‌، اگر يكي‌ از شما به‌ مانند كوه‌ احد طلا انفاق‌ كند، [اجر] انفاق‌ پيمانه‌ يكي‌ از آنان‌ و يا نصف‌ آن‌ را در نيافته‌ است‌». البته‌ احاديث‌ بسيار و آيات‌ ديگري‌ نيز در فضيلت‌ صحابه‌ رضوان‌الله عليهم ‌اجمعين‌ و در نهي‌ از تعرض‌ به ‌بدي‌ بر ايشان‌، آمده‌ است‌ و صحابه‌ رضی الله عنهم همه‌ عادل‌ و اوليا و اصفياي‌ خدواند جلّ‌ جلاله و برگزيدگان‌ وي‌ از خلقش‌ بعد از پيامبرانش علیهم السلام هستند