Önemli olan güzel bakabilmektir

Günlerden birgün şeytanın yolu bir köye düşmüş.
Keyfi yerinde olan şeytan, sırtını bir ağaca dayamış ve buzağısı kazığa bağlı olan ineğini sağan genç bir kadını uzaktan izlemiş.
Şeytan kadını epeyce izledikten sonra yerinden kalkıp kazığa bağlı buzağının ipini biraz gevşetmiş.
Buzağı biraz ötede annesinin sütünün kovaya sağılmasını aç karnına izlemeye daha fazla dayanamamış, develenmiş ve boynundaki ip çözülmüş.
Koşarak annesini emmeye giden buzağı süt kovasını devirmiş.
Sağdığı süt ziyan olunca sinirlenen genç kadın eline geçridiği odunu buzağıya vurunca yavru yere yığılmış.
Yavrusuna saldırılan inek sayıtsız kalamayıp bir tekmede kadını yere serip öldürmüş.
Uzaktan geçmekte olan kadının kayınpederi, ineğin gelini öldürdüğünü görüp ineği tüfekle vurmuş.
Silah sesini duyan koca, karısı yerde cansız yatar, babasını da elinde tüfekle görünce silahını çekip babasını öldürmüş.
Kısa bir süre sonra gerçeği öğrenen genç adam, bu kadar acıya dayanamayıp intihar etmiş.
Bütün bu olayları bir kenardan izleyen şeytan; “BU FELAKATİ DE BANA YÜKLERLER, BUZAĞININ İPİNİ GEVŞETMEKTEN BAŞKA NE YAPTIM ŞİMDİ” demiş.

Bir adam ölür ...
Öldüğünü fark ettiğinde, Tanrı'nın elinde bir çanta ile kendisine yaklaştığını farkeder. ile arasında şöyle bir konuşma geçer.
Tanrı:
Haydi oğlum gitme zamanı.
Adam:
Bu kadar mı erken? Bir sürü planım vardı...
Tanrı:
Üzgünüm ama gitme zamanı.
Adam:
O çantada ne var?
Tanrı:
Sahip oldukların!
Adam:
Sahip olduklarım mı? Yani eşyalarım mı? Elbiselerim... Param...
Tanrı:
Onlar asla sana ait değildi, onlar dünyaya aitti.
Adam:
Anılarım mı?
Tanrı:
Hayır. Onlar zamana ait.
Adam:
Yeteneklerim mi?
Tanrı:
Hayır. Onlar koşullara ait
Adam:
Arkadaşlarım ve ailem mi?
Tanrı:
Hayır oğlum. Onlar yürüdüğün yola ait. Adam:
Karım ve çocuklarım mı?
Tanrı:
Hayır. Onlar kalbine ait.
Adam:
O zaman bedenim olmalı?
Tanrı:
Hayır hayır. O toprağa ait.
Adam:
O zaman kesinlikle ruhum olmalı!
Tanrı:
Üzücü bir hata yapıyorsun oğlum. Ruhun bana ait.
Adam gözlerinde yaşlar ve kalbinde korkuyla çantayı Tanrı'nın elinden alıp açtı... BOŞTU!
Kalbi kırık, göz yaşları yanaklarından akarak Tanrı'ya sordu...
Adam:
Hiçbir şeye sahip değil miyim?
Tanrı:
Doğru. Asla bir şeye sahip değildin.
Adam:
O halde, benim olan ne vardı?
Tanrı:
ANLAR. Yaşadığın anlar senindi.
Hayat sadece bir andır.
“İyi insanlar cennete gider demek ne kadar doğru bilinmez,
Ama gerçek şu ki iyi insanlar nereye giderse orası cennet olur!”.....

AEŞBÖCEĞİ...

Ateş böcekleri on iki yıl toprak altında gelişimlerini tamamladıktan sonra yeryüzüne sadece dişisiyle buluşmak üzere gelirlermiş...
Erkekle dişinin buluşması sırasında parlamaya başlarlarmış.
Bu onlar arasında bir çeşit işaret diliymiş aslında...
Ama işin asıl trajik yanı, erkek ateşböceği karşısındaki dişiden karşılık alamadığında ışık yayarmış. Ve...böyle bir durumda öyle yüksek bir ateş çıkarırlarmış ki kendi kendilerini yakarlarmış...
Hazin değil mi?
Aşk acısının, karşılıksız aşkın bundan daha iyi anlatıldığı bir doğa dramı yoktur yer yüzünde belki de..

YANLIZ KALMAK.!.