Mavi & Siyah

KARANLIK VE KIRGINLIK

Karanlığa gizlenmiş bir ışık gibiyim şimdi, mumun erimesi kadar acıydı güneşte serpilip rüzgarın şiddetini iliklerin de soğuyan kar tanesinin yok oluşunu izlemek, sessizim şimdi sabahın seherin de anlatılması zor olan bir romanın içinde mutsuz bir kahramanı oynamak gibi...

Alınmış tüm umutlarım kırlangıçların geriye dönüşlerinde ardından bıraktıkları ayak izlerinin bir başka kırlangıçın göz yaşlarına sebep olması gibi, aydınlığın sükünetini karanlığın acımasızlığına devir etmesi gibi dalgalıyım bu şehirde...

Yağmur tanesi gibi ıslak bir bedenin içinde fırtınaya direnen bir serçenin çırpınışlarını hisseder gibiyim şimdi, ayaz vurmuş yüreğime gökyüzünün heybetli görünüşü içinde bir bulut gibi dağıldım sessizce, yolunu kaybeden bir ırmak misali tozlu yollardan geçiyorum acılarımı yutkunarak...

Gökyüzünün kopyalandığı bir resamın fırçasından akan boyanın kırılganlığı var üzerimde, suskunluğun zarafeti yüreğimdeki çığlıkarı zaafiyeti ne ışık tutuyor şimdi, çaresizim şimdi kaybolmuş bir geminin pusulasını hayatın anlamsız denizlerinde aramak gibi...

Şahinalp

Onu anmamak için dinlemediğim şarkılar var benim
Onu hatırlamamak için yürümediğim sokaklar, caddeler var benim
Onu görmemek için sildiğim fotoğraflar var
Onu söylememek için dilime astığım cümleler var benim
Onunla olmamak için yarıda bıraktığım hayaller var
Bana acıdan bahsetmeyin...!

En büyük düşman içimde...
Her gün savaşıyorum onunla , ve her gün o kazanıyor
Hemde en acımasız düşman....
Her gün aynı yerden yaralıyor beni , öldürmüyor...
Belli bir süreden sonra , dilde susmaya başlıyor , acının üstünü örtüyor...
O da susarak yaralıyor beni...
İçimde kocaman bir çığlık sesi ve sadece ben duyuyorum...
Birde geceler var tabi , hep aynı şeyleri düşündüren geceler...
Düşmanıma ev sahipliği yapan geceler...
Ah içimdeki en acımasız düşman ; KALBİM , öldürsen mi be artık...

Sen mi... Ben onu gönül guvertesinden kalbe doladım,
Ben mi... Gönül guvertesinin ertesinde kaldım
Hayır sakın üzülme! onuda ben alırım...
Pişmanlığı dile dökme! sende var olmayan hayalde kalırım...
Çalma şarkımızı yüreğim titremesin!
İçimdeki soğuk karı eritir ince sesin...
Senin yağmurun yağıyor! Tamam temizlendim...
Yağmurun toprak kokuyor! Bak yine kirlendim...
Dökme dilini mısralara! Her sözcük sen kokuyor...
Mühür vurulmuş dudaklara! Sendeki ben okunmuyor...
İlk siyahım sensin! Gündüzüme inat tenin...
İlk beyazın bendim! Tenin hangi yorganda senin...
Kahve mi... Onu bırakalı yıllar oldu!
Hatır mı... Oda sendin ama bende kayboldu!
Çay içerdik seninle! Sohpetimiz hep koyuydu...
Çayın koyusu benimle! Sohpetimiz sofralara meze oldu...

Şahinalp

RUZGAR...!

İçimde kocaman bir rüzgar
Herşeyi yıkıp geçiyor , parçalıyor
Tozunda boğuluyorum , kirleniyorum
Kaldırıyor tüm kabukları , deşiyor tüm yaraları ...

Dört mevsimi yaşayan yüreğimden eser kalmadı
Soğuk bir rüzgar , buz gibi katılaştı bedenim
Güneş açmayalı çok oldu , hafiften titriyor gibi
Oysa kar güzeldir ama kan kokusu geliyor nedense...

Kirpiklerde donmaya başladı , kırılıyor birer birer
Gözler katılaştı , ağırlık çöküyor , direniyor işte
Özledim o sıcacık güneşi , güzel gökyüzünü
Yaprağı dökülmeyen ağaçları getirin , nefesim kesiliyor.....

ŞAHİNALP

Bu Dünyada isteyipte Sahip olamadıklarımıza Rabbim diğer Dünyada sahip olmayı nasip edebilse keşke ..!!😞

Suya benzeyen bir aşk bulmalı insan, tertemiz berrak olmalı, renginin hiç bir yerde olmadığı, tadının vazgeçilmez olduğu bir aşk...

Ruzgara benzeyen bir aşk bulmali insan, kokusu butun şehre yayılmalı, sürekli esen, gözleri ıslatıp kalbe mühürlenen bir aşk...

Yağmura benzeyen bir aşk bulmalı insan, yağmadan kokusu gelmeli, toparğa hayat vermeli, kalpte birikip dile dökülen bir aşk...

Gökyüzüne benzeyen bir aşk bulmali insan, kusursuz ve sonsuz olmalı, insanların bakıp hayallere daldığı bir aşk...

Şiire benzeyen bir aşk bulmalı insan, herşeyiyle uyumlu olmalı, her cumlesinin aşk koktuğu, kalbin dili olan bir aşk...

GÖKYÜZÜ

Herkes gökyüzüne aşık olur veya yıldızlara...
O kadar güzel ve kusursuzdur...
Tüm olumsuzlukların için de güzel olan tek şey , gökyüzü...
İnsanlar, ah şu insanlar...
O kusursuz güzelliğe bakarken bile başkasını hayal ederler...
Gökyüzüne bakıp aynı hayalde buluşamadığınız insanları bırakın...
Kusursuz gökyüzünü kusurlu hale getirirsiniz...

Şiirlerimizi sizin beğeninize sunduk umarım begenirsiniz...!

Gökkuşağı na benzeyen hayallerim...
Yağmurdan sonra çıkan güneşi bekleyemem ben...
Bulutların bir araya gelmesini bekleyemem...
Gerçekleşin bir an önce
Fazla zamanım yok
Kalbimin ritminden biliyorum...
Ölümüm ecelden değil
AŞK' tan olacak gibi...

Benim varlığım bir bulut gibi uzerini kaplayacak , hiç dağılmadan. Bazen yağarım üstüne , üşürsün, yanlış anlama seni sevmediğim den değil, hasretimi özlemi mi saçlarına dokunarak gidermek için, yanağındaki sıcaklığı hissetmek, kirpiklerine dokunmak için yağarım...!