Simulizi TAMU

Hustle in silence, let success make the noise

Haya wenye uzoefu wajibu

Mbona mapema 😂😂😂😂

Ingekua wewe ungefanyaje

Sema k**a kuna ka ukweli flani hivi

Tukifanikiwa kuacha siasa kwenye soka letu na taifa kiujumla tutafika mbali sana mpaka sasa sisi ni timu dhaifu sana kiasi ya kwamba tunaonewa mpaka na refa kwa kua hatuna kitu tunaweza kufanya kitu ambacho kinaniuma zaidi ni kwamba hatuna msimamo wala maamuzi ndo maana watu wa nje wanaona wanaweza kutuendesha tusipo fanyia hili kazi basi jitihada zetu zote zitakua bure kabisa
Umoja wetu unatakiwa uanze kwa wachezaji kisha benchi zima la Taifa Stars na mashabiki walioko uwanjani kwa ujumla na mwisho TFF iingilie kati na hao ndo tunataka tuone kazi yao maana tuonewa kwenye mpira na wenye dhamana ni TFF

Ila kwa siasa za tanzania utasikia tumecheza vizuri sana na refa ametuonea baada ya hapo kimya hakuna chochote kitakacho endelea ukiwauliza utasikia tunalifuatilia ila kiukweli k**a tumeonewa kwenye media kila mtu anaona itakua na maana kubwa sana k**a madai yetu yatakua public ili haki ifuatwe

Kiukweli wote tuseme kauli moja tu kwamba tumeonewa na Morocco wamebebwa na refa tuongee kwenye media au hata kwenye page za afcon kua hakuna haki lazima watachukua hatua

Bila kujitetea wenyewe tutakua wanyonge na wadogo kwenye kila mtu anaetuangalia sasa tukomeshe hili ili wasirudie

Yangu ni hayo haki itafutwe na leo ni jumapili Robo fainali atapewa Mali na wataonewa pia

Niko hapa k**a hamuamini mtaona wenyewe

Happy New Year
Wapenzi wa simulizi

Niliapa Sitapenda Mpaka Nilipomuona Yeye (04)

Mapambano ya Ndani

Nilirudi nyumbani jioni ile nikiwa na mawazo mazito kuliko mfuko wangu wa kazi. Nilifunga mlango kwa taratibu, kana kwamba sauti yoyote ingeweza kuvunja kile nilichokuwa nimebeba moyoni. Niliegemea mlango kwa sekunde chache, nikafumba macho. Pumzi yangu ilikuwa nzito, na mapigo ya moyo wangu hayakuwa katika mpangilio niliouzoea...........

Soma yote kupitia hii link >> https://simulizitamu.com/niliapa-sitapenda-mpaka-nilipomuona-yeye-04/

Niliapa Sitapenda Mpaka Nilipomuona Yeye (03)

Umbali Uliokaribu Sana

Tulisimama pale kwa sekunde chache zilizokuwa nzito kuliko maneno. Nilihisi k**a kila kitu kingine kimepotea, kana kwamba dunia ilikuwa imesitisha pumzi yake ili itupe nafasi. Nilijua ningepaswa kusema jambo lolote lakini ulimi wangu ulikuwa mzito. Sio kwa woga, bali kwa heshima ya hisia mpya iliyokuwa inanigusa taratibu.

“Ulikuwa una haraka?” aliuliza kwa sauti ile ile tulivu.
Nilitikisa kichwa polepole. “Hapana… si sana.”

Alitabasamu kidogo, tabasamu lililokuwa la kweli bila jitihada. “Nimefurahi basi,” alisema. “Nilihofia nikikupoteza tena.”

Neno tena lilinigusa. Lilimaanisha nini? Kwamba aliniona jana k**a mimi nilivyomwona? Kwamba tukio lile halikuwa upande wangu peke yangu? Nilihisi kifua changu kikitanuka kwa hisia isiyo na jina. Lakini sikuthubutu kuuliza. Kulikuwa na uzuri fulani katika kutojua bado.

Tulianza kutembea taratibu, bega kwa bega, umbali wetu ukiwa mdogo lakini wenye heshima. Nilikuwa najisikia k**a mwanamke anayejifunza kutembea upya kila hatua ilikuwa makini, kila pumzi ilikuwa ya maana. Nilijua nilipaswa kuweka mipaka, lakini mipaka hiyo ilikuwa inaanza kuyeyuka bila ruhusa yangu.

“Jina lako ni nani?” aliuliza, macho yake yakinitazama kwa makini lakini bila kunivamia.
“Amara,” nilijibu. Nilipolisema jina langu kwa sauti mbele yake, lilisikika tofauti k**a lina uzito zaidi.
“Ni jina zuri,” alisema. “Lina nguvu.”

Nilimeza mate. Hakuna aliyewahi kuniambia hivyo kwa muda mrefu. “Na wewe?” nikauliza.
Alisita kidogo, kana kwamba jina lake lilikuwa siri ndogo. “Naitwa Ethan.”

Nilirudia kimya kimya moyoni mwangu. Ethan. Lilikaa vizuri. K**a neno lililopata mahali pake.

Tulipofika mahali palipo tulivu zaidi, tulisimama. Upepo mdogo ulipita, ukachezea nywele zangu. Nilihisi macho yake yakinifuata, lakini sikuhisi hukumu nilihisi kuona. Na kwa mwanamke aliyezoea kujificha, kuonekana ni hisia yenye kutisha na kuvutia kwa wakati mmoja.

“Samahani k**a ninakuvuruga,” alisema, kwa uaminifu ulionishangaza. “Lakini jana nilipoondoka, nilihisi k**a kuna jambo lilikuwa halijakamilika.”

Nilicheka kwa sauti ndogo, kicheko kilichonitoka bila mpango. “Na mimi nilihisi hivyo,” nikasema, nikishangaa ujasiri wangu. Nilijua kwa kusema hivyo nilikuwa nimefungua mlango niliokuwa nimeufunga kwa miaka.

Kulikuwa na ukimya mwingine, lakini huu ulikuwa mzuri. Ukimya ulioruhusu pumzi zetu zisikike. Nilihisi mapigo ya moyo wangu yakiongezeka, si kwa kasi ya hofu, bali kwa msisimko mtulivu. Nilikuwa karibu naye kiasi cha kutambua joto lake, lakini mbali kiasi cha kujisikia salama.

“Amara,” alisema tena, jina langu likitoka midomoni mwake kwa upole wa ajabu. “Sikujui bado. Lakini nahisi k**a ningependa kukujua, k**a utaniruhusu.”

Maneno yake hayakuwa ya kushinikiza. Hayakuwa ya ahadi. Yalikuwa ombi la heshima. Na hapo ndipo nilihisi mpasuko mdogo katika kiapo changu cha zamani. Kiapo kile kilianza kuonekana k**a ukuta nilioujenga kwa hofu, sio kwa hekima.

Nilivuta pumzi ndefu. Akili yangu ilinipa orodha ya sababu za kusema hapana maumivu ya zamani, hofu ya kurudia makosa, heshima niliyojijengea. Lakini moyo wangu, kwa mara ya kwanza, haukupiga kelele. Ulinong’ona tu.

“Naogopa,” nilisema kwa ukweli, nikimtazama machoni.
Alitikisa kichwa taratibu. “Naelewa. Na sihitaji zaidi ya kile unachoweza kutoa sasa.”

Kauli ile ilinifanya nitabasamu. Kulikuwa na uvumilivu ndani yake, uvumilivu uliokuwa unanipa nafasi ya kuwa mimi bila kujitetea. Nilihisi k**a nimekaa karibu na moto sio unaochoma, bali unaopasha.

“Sawa,” nikasema hatimaye. “Tuanze polepole.”

Alitabasamu, tabasamu lililokuwa pana kidogo sasa. “Polepole ni mwanzo mzuri.”

Nilitembea nikiondoka, nikigeuka kumtazama mara ya mwisho. Alikuwa bado amesimama pale, akinitazama k**a mtu asiye na haraka ya kunipoteza. Moyo wangu ulipiga kwa sauti niliyokuwa nimeisahau.

Nilikuwa nimeapa sitapenda.
Lakini nilipokubali kuanza polepole, nilijua
nilikuwa nimeanza safari ya kuivunja ahadi yangu mwenyewe.

Niliapa Sitapenda Mpaka Nilipomuona Yeye (02)

Sauti Niliyokuwa Nimeisahau

Nilidhani ningeondoka na kumsahau.
Nilidhani ile ingekuwa hisia ya mpito k**a upepo unaopita na kuacha baridi ya sekunde chache. Lakini nilipofika nyumbani, nikafungua mlango wangu na kuingia katika ukimya niliouzoea, niligundua kuwa hakuna kilichokuwa cha kawaida tena.

Nilikaa kwenye kochi langu, nikatoa viatu taratibu, k**a mtu anayeheshimu uchovu wake. Lakini hata uchovu haukunisikiliza. Akili yangu ilikuwa imesimama pale nilipomwona. Kila nikijaribu kuwaza jambo jingine, uso wake ulijirudia sio k**a picha, bali k**a hisia. K**a kivuli kilichokuwa kinanifuata.

Nilicheka kimya kimya.
Nilikuwa nimezoea kucheka peke yangu, lakini kicheko hiki kilikuwa cha mshangao. Amara, unafanya nini? nilijiuliza. Nilisimama, nikajiandalia chai, nikitarajia joto lake lingeirudisha akili yangu duniani. Lakini hata harufu ya tangawizi haikuweza kunitoa pale.

Nilihisi kitu kifuani kile kitu nilichokizika miaka iliyopita. Kilikuwa k**a sauti ya mbali, sauti niliyokuwa nimeisahau. Sauti ya moyo wangu uliojaribu kuniambia kuwa haujawahi kufa, ulikuwa umelala tu.

Usiku ulipoanza kuingia, nililala kitandani nikiwa macho. Saa zilipita, lakini usingizi haukuja. Niligeuka upande huu, upande ule, nikajaribu kuhesabu pumzi zangu k**a nilivyokuwa nikifanya zamani nikitaka kulala. Lakini kila pumzi ilimleta karibu zaidi akilini mwangu.

Nilianza kukumbuka mambo madogo namna macho yake yalivyokaa juu yangu bila kunihukumu, bila kunitaka nijieleze. Kulikuwa na utulivu ndani ya mtazamo wake, utulivu ulionifanya nihisi salama kwa sekunde chache. Na kwa mwanamke ambaye amejifunza kujilinda, usalama ni kivutio hatari.

Asubuhi ilipofika, niliamka nikiwa nimechoka zaidi kuliko nilivyolala. Nilijitazama kwenye kioo, nikavuta pumzi ndefu. Niliona mwanamke niliyemzoea macho makini, uso uliojifunza kuficha mengi. Lakini kulikuwa na mng’aro mdogo ambao sikuwa nimeuona kwa muda. Mng’aro wa mtu anayetarajia kitu, hata k**a hajui ni nini.

Siku hiyo nilienda kazini k**a kawaida, lakini hakuna kilichoonekana cha kawaida. Kila kitu kilionekana kuwa na sauti zaidi, rangi zaidi. Nilikuwa nikisikia watu wakizungumza, lakini sauti zao zilipita k**a upepo. Nilikuwa nikifanya kazi, lakini mikono yangu ilifanya kwa mazoea; akili yangu ilikuwa mahali pengine.

Nilijiambia kuwa k**a sitamuona tena, basi hisia hizi zitapotea. Niliweka matumaini yangu kwenye mantiki. Lakini sehemu ya ndani yangu ile niliyokuwa nimeifungia ilikuwa na tumaini la ajabu, tumaini lisilo na maelezo. Nilijikuta nikitazama dirishani mara kwa mara, nikitembea polepole jioni ilipokaribia, kana kwamba nilikuwa nampa muda nafasi ya kunishangaza.

Na kisha, bila onyo, nikamsikia sauti yake.

Ilikuwa nyuma yangu, tulivu lakini yenye uzito.
“Samahani…”

Niligeuka kwa haraka, moyo ukiruka k**a umevunjwa kifungo. Alikuwa amesimama hapo, karibu zaidi kuliko nilivyomkumbuka. Sauti yake ilikuwa ya kawaida, lakini ilinigusa kwa namna isiyo ya kawaida. Ilikuwa k**a niliwahi kuisikia zamani, labda katika ndoto niliyowahi kuota na kuisahau.

Alinitazama, akatabasamu kidogo tabasamu lisilojaribu kunivutia, bali kuniheshimu. “Nilidhani ni wewe,” alisema kwa upole, kana kwamba hakuwa na uhakika k**a alipaswa kuniita.

Nilitaka kusema kitu cha busara. Nilitaka kuuliza kwa nini alinijua, au alimaanisha nini. Lakini nilichoweza kufanya ni kutabasamu kwa aibu na kusema, “Ndiyo… ni mimi.”

Kulikuwa na ukimya mfupi kati yetu, ukimya usio na wasiwasi. Nilihisi joto likipanda usoni mwangu. Nilihisi pumzi zangu zikibadilika. Na kwa mara ya kwanza baada ya muda mrefu, nilitaka kubaki pale, ndani ya ukimya huo.

Nilikuwa nimeapa sitapenda.
Lakini nilipomsikia sauti yake, nilijua kiapo changu kilikuwa kimeanza kutikisika.