Nie Pey Meta Family

Admin មកសរសេររឿងវិញ...ប៉ុន្តែរឿងថ្មី

ផ្តើមរឿង

នៅក្នុងមន្ទីរពេទ្យលំដាប់ខ្ពស់ យ៉ាង ហ្វាយីង បើកភ្នែកឡើងទាំងវិលមុខ។ វិញ្ញាណកំណើតថ្មីឆ្លងភពជាមេទ័ពស្រីបានមកចូលក្នុងរាងកាយនេះ បន្ទាប់ពីម្ចាស់ដើមបានលេបថ្នាំសម្លាប់ខ្លួនព្រោះតែការឈឺចាប់។ ខណៈដែលគ្រូពេទ្យអនុញ្ញាតឱ្យនាងត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញ សម្រែកជេរប្រទេច និងក្រសែភ្នែកមើលងាយពីអ្នកបម្រើក្នុងវិមានក៏ចាប់ផ្ដើម។

«ស្រីចង្រៃ! ដើរលេងចាយលុយខ្ជះខ្ជាយ បង្កតែរឿងឱ្យចៅហ្វាយ... ពេលនេះថែមទាំងធ្វើឱ្យលោកប្រុសគ្រោះថ្នាក់ចរាចរណ៍ទៀត!» សំឡេងអ្នកបម្រើម្នាក់ខ្សឹបខ្សៀវដាក់នាង។
ហ្វាយីង មិនតបតនឹងសម្ដីអន់ៗទាំងនោះទេ នាងគ្រាន់តែដើរចូលទៅក្នុងបន្ទប់សម្រាករបស់ស្វាមីនាងគឺ យ៉ូវ អ៊ូធាន។ គេកំពុងដេកមានរបួសលើក្បាល ដោយសារតែការចោទប្រកាន់ថា ប្អូនប្រុសពាលរបស់នាងបានរៀបចំគម្រោងធ្វើឃាតគេ។

«ហ្វាយីង... យើងលែងលះគ្នាទៅ!» អ៊ូធាន និយាយឡើងទាំងដង្ហើមញាប់ ភ្នែករបស់គេពោរពេញដោយភាពខកចិត្ត។ គេជឿលើលេខាស្រីផ្ទាល់ខ្លួន នៅក្រុមហ៊ុន ៨ ឆ្នាំរបស់គេដែលបញ្ជាក់ថា ហ្វាយីង ជាអ្នកនៅពីក្រោយរឿងនេះ។
ហ្វាយីង មិនយំ មិនអង្វរ ផ្ទុយទៅវិញនាងញញឹមយ៉ាងស្រស់៖ «បាន! លោកចង់លែងមែនទេ? ស្អែកមកចុះហត្ថលេខាទៅ។ ខ្ញុំក៏មិនចង់រស់នៅក្នុងផ្ទះដែលមានតែភក់ជ្រាំបែបនេះដែរ!»
អ៊ូធាន ស្រឡាំងកាំង។ ប៉ុន្តែអ្វីដែលធ្វើឱ្យគេភ្ញាក់ផ្អើលបំផុតនោះគឺ ស្រាប់តែមានសំឡេងម្យ៉ាងបន្លឺឡើងក្នុងក្បាលរបស់គេយ៉ាងច្បាស់ ទោះបីជាមាត់របស់ ហ្វាយីង មិនបានហើរក៏ដោយ៖
(ក្នុងចិត្តហ្វាយីង៖ អូហូ! លែងលះមែនទេ? ល្អតើ! បានលុយសងជំងឺចិត្តខ្លះ ខ្ញុំនឹងទៅដើរលេងជុំវិញពិភពលោក។ លោកប្តីអើយ... លោកសង្ហាហើយក្មេងទៀតណាស់ អាយុទើប26ទេតែសម័យនេះហើយនៅជឿសម្តីលេខាល្បិចកលទៀត អស់និស្ស័យត្រឹមហ្នឹងចុះ!)
អ៊ូធាន បើកភ្នែកធំៗ សម្លឹងមើលនាងទាំងមិនជឿ។ តើនោះជាសំឡេងចិត្តរបស់នាងមែនទេ? នាងមិនបានខូចចិត្តទាល់តែសោះ ថែមទាំងគិតចង់ទៅដើរលេងទៀត?
ហ្វាយីង ងាកក្រោយបម្រុងដើរចេញ ប៉ុន្តែនាងក្រឡេកឃើញកែវទឹកលើតុដែលលេខាបានដាក់ទុកឱ្យ អ៊ូធាន។ នាងប្រើមាត់ទិព្វខ្សឹបតិចៗថា៖ «ទឹកក្នុងកែវនេះ បើអ្នកណាមានចិត្តអាក្រក់ផឹកទៅ នឹងដេកឈឺពោះ ៣ ថ្ងៃ ៣ យប់!»

«ស៊ាវឡុង!» អ៊ូធាន ស្រែកហៅដៃស្តាំរបស់គេទាំងអារម្មណ៍ច្របូកច្របល់។
«បាទ លោកប្រុស!» កាង ស៊ាវឡុង ប្រញាប់ចូលមក។
«នាំខ្ញុំទៅបន្ទប់សម្រាកផ្ទាល់ខ្លួន... ខ្ញុំចង់នៅម្នាក់ឯង។ ហើយតាមដានមើល ហ្វាយីង ឱ្យជាប់!»

អ៊ូធាន ចាប់ផ្ដើមសង្ស័យ។ ប្រពន្ធដែលគេធ្លាប់ស្គាល់ថា កាច និងឈ្លើយ មិនចេះស្តាប់ហេតុផល ចរឹកព្រៃផ្សៃ ពេលនេះប្រែជាមានអាថ៌កំបាំងដែលគេមិនអាចមើលធ្លុះ។

កិច្ចសន្យាស្នេហ៍ចុងចង្កូមតោ (Sweet Revenge Engagement) ភាគ៤

សង្គ្រាមអាហារពេលព្រឹក
​ព្រឹកឡើង អាយរីន ភ្ញាក់ឡើងទាំងឈឺក្បាលខ្ទប់។ នាងដើរចុះមកក្រោមទាំងសក់កញ្រ្ចោង ក៏ឃើញ លូកាក់ អង្គុយក្រេបកាហ្វេមើលកាសែតយ៉ាងសង្ហា។ នាងនឹកឃើញរឿងយប់មិញតិចៗ ក៏មានអារម្មណ៍អៀនប្រៀន ប៉ុន្តែចរិតឌឺដងនៅតែមានលើសលុប។
​«លោក... យប់មិញ លោកលួចថតរូបខ្ញុំពេលស្រវឹងមែនទេ?» អាយរីន សួរទាំងខំធ្វើចរិតកាច។
​លូកាក់ ងើបមុខមកសម្លឹងនាង រួចលើកចិញ្ចើមម្ខាង៖ «រូបថតស្រីឆ្កួតដេកហៀរទឹកមាត់? ខ្ញុំមិនចង់ឱ្យខូចមេម៉ូរីទូរស័ព្ទខ្ញុំទេ។ បើឃ្លាន ក៏ញ៉ាំទៅ... ម្ហូបដែលអ្នក 'ចូលចិត្ត' នោះអី!»
​នៅលើតុ មានតែសាឡាត់ការ៉ុត និងខ្ទឹមបារាំងសុទ្ធសាធ។ អាយរីន ខាំធ្មេញ រួចទាញចាននោះមកចាក់ចូលធុងសម្រាមនៅចំពោះមុខគេ។ «កុំបារម្ភ... ថ្ងៃនេះខ្ញុំមានអ្នកមកប៉ាវញ៉ាំរបស់ឆ្ងាញ់ហើយ!»
​សត្រូវស្នេហាបង្ហាញខ្លួន
​ស្របពេលនោះ សម្លេងឡានស្ព័រពណ៌ក្រហមឆ្អៅបានមកឈប់នៅមុខភូមិគ្រឹះ។ បុរសម្នាក់ដែលមានរូបរាងសង្ហារមិនចាញ់ លូកាក់ គឺ "រ៉េវីន" ដែលជាអតីតសង្សារវិទ្យាល័យរបស់អាយរីន និងជាគូប្រជែងជំនួញលេខមួយរបស់លូកាក់ បានដើរចូលមកទាំងស្នាមញញឹម។
​«អាយរីន! បងមកយកអូនទៅញ៉ាំអីតាមការសន្យា» រ៉េវីន និយាយទាំងដើរមកកាន់ដៃអាយរីនយ៉ាងស្និទ្ធស្នាល។
​លូកាក់ ក្តាប់ពែងកាហ្វេឡើងណែនដៃ កែវភ្នែកប្រែជាត្រជាក់ដល់ឆ្អឹងខ្នង។ គេក្រោកឈរ រួចដើរទៅទាញដៃអាយរីនមកម្ខាងវិញ។
«លោកមកខុសកន្លែងហើយ លោករ៉េវីន។ នេះជាភរិយាស្របច្បាប់របស់ខ្ញុំ កុំមកប្រើចរិតថោកទាបនៅទីនេះ!»
​ល្បែងឌឺដង និងការឈ្នានីស
​អាយរីន ឃើញ លូកាក់ ចាប់ផ្តើមប្រចណ្ឌ នាងក៏ឆ្លៀតឱកាសឌឺបន្ថែម៖ «អូយ! លោកវ៉េង លូកាក់ លោកភ្លេចកិច្ចសន្យាហើយមែនទេ? ច្បាប់ទី៣... ហាមលង់ស្រឡាញ់គ្នា! ចុះពេលនេះ លោកកំពុងធ្វើស្អីហ្នឹង? ឬមួយលោក 'ប្រចណ្ឌ' ខ្ញុំ?»
​លូកាក់ គាំងសម្តី គេក៏លែងដៃនាងវិញភ្លាម៖ «អ្នកណាក៏ដោយ... ឱ្យតែមកជាន់ផ្ទះខ្ញុំ គឺត្រូវគោរពម្ចាស់ផ្ទះ។ ចង់ទៅណាក៏ទៅទៅ!»
​អាយរីន ដើរចេញទៅជាមួយ រ៉េវីន ទាំងញញឹមបិទមាត់មិនជិត។ ប៉ុន្តែនៅក្នុងចិត្ត លូកាក់ កំពុងតែឆេះដុំ។ គេប្រញាប់តេទៅលេខាផ្ទាល់ខ្លួន៖ «តាមដានពួកគេ! បើឃើញគេទៅញ៉ាំអីនៅទីណា... ទិញហាងនោះភ្លាម រួចដេញភ្ញៀវប្រុសម្នាក់នោះចេញ!»
​របាំងដែលបម្រុងនឹងបែក
​នៅហាងអាហារ រ៉េវីន ព្យាយាមនិយាយបញ្ចុះបញ្ចូលឱ្យអាយរីនបែកពីលូកាក់ ដើម្បីមករួមដៃជាមួយគេបំផ្លាញក្រុមហ៊ុនលូកាក់។ អាយរីន ចាប់ផ្តើមដឹងខ្លួនថា វត្តមានរបស់រ៉េវីន មិនមែនមកដោយសារស្នេហាទេ តែមកដោយសារផលប្រយោជន៍។
​ខណៈពេលដែល រ៉េវីន បម្រុងនឹងលូកដៃមកប៉ះថ្ពាល់នាង ស្រាប់តែ លូកាក់ បង្ហាញខ្លួនឡើងយ៉ាងអង់អាច រួចទាញកៅអីមកអង្គុយចំកណ្តាលតែម្តង។
​«សុំទោសផង... ភរិយាខ្ញុំមានទម្លាប់ម្យ៉ាង គឺនាងញ៉ាំអីមិនចូលទេ បើគ្មានខ្ញុំមកបញ្ចុក!» លូកាក់ និយាយទាំងភ្នែកសម្លឹង រ៉េវីន បែបសម្លាប់មនុស្ស រួចដណ្តើមស្លាបព្រាពីដៃ រ៉េវីន មកបញ្ចុកអាយរីនទាំងបង្ខំ។
​អាយរីន បើកភ្នែកធំៗ... នេះជា "សង្គ្រាមចង្កូមតោ" មែនទែនហើយ!

កិច្ចសន្យាស្នេហ៍ចុងចង្កូមតោ (Sweet Revenge Engagement) ភាគ២+៣

ភាគ២ កិច្ចសន្យា ឬ បញ្ជីសងសឹក?
ពន្លឺព្រះអាទិត្យពេលរសៀលចាំងឆ្លុះកាត់កញ្ចក់ការិយាល័យដ៏ធំស្កឹមស្កៃរបស់ វ៉េង លូកាក់ នាយកប្រតិបត្តិវ័យក្មេងដែលមានចរិតត្រជាក់ដូចទឹកកក។ នៅលើតុរបស់គេ មានឯកសារមួយច្បាប់ដែលមិនមែនជាកិច្ចសន្យាពាណិជ្ជកម្មរាប់លានដុល្លារ តែវាជា "កិច្ចសន្យារៀបការក្លែងក្លាយ" រយៈពេលមួយឆ្នាំ។
នៅចំពោះមុខគេ គឺ លីន អាយរីន កូនស្រីម្ចាស់សណ្ឋាគារដ៏មានឥទ្ធិពល ដែលកំពុងអង្គុយលើកជើងពាក់ខ្វែងគ្នា ទាំងទឹកមុខមិនញញើត។ ពួកគេទាំងពីរត្រូវបានបង្ខំចិត្តដោយចាស់ទុំទាំងសងខាង ដើម្បីផលប្រយោជន៍ជំនួញ។
ច្បាប់ដែកក្នុងវិមានស្ងប់ស្ងាត់
ក្រោយពីពិធីរៀបការដ៏អធិកអធមបានបញ្ចប់ទៅ ជីវិតពិតក៏ចាប់ផ្តើម។ នៅក្នុងភូមិគ្រឹះដ៏ទំនើប លូកាក់ បានបោះក្រដាសកិច្ចសន្យាមួយច្បាប់ទៅលើតុបាយ។
«ក្នុងផ្ទះនេះ អ្នកត្រូវចាំច្បាប់បីយ៉ាង» លូកាក់ និយាយដោយសំឡេងបញ្ជា «ទីមួយ ហាមអ្នកដើរចូលបន្ទប់ខ្ញុំដោយគ្មានការអនុញ្ញាត។ ទីពីរ ហាមប៉ះពាល់របស់ប្រើប្រាស់ផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ខ្ញុំ។ និងសំខាន់បំផុត... ហាមលង់ស្រឡាញ់ខ្ញុំជាដាច់ខាត។»
អាយរីន ញញឹមចុងមាត់ នាងទាញប៊ិចមកចុះហត្ថលេខាយ៉ាងលឿន រួចរុញសន្លឹកកិច្ចសន្យាមួយទៀតទៅឱ្យគេវិញ។
«លោកកុំបារម្ភអី ខ្ញុំស្រឡាញ់សត្វចិញ្ចឹមនៅផ្ទះខ្ញុំជាងលោកឆ្ងាយណាស់» នាងនិយាយទាំងឌឺដង «អូ! ភ្លេចប្រាប់ លោកជួយចុះហត្ថលេខាលើលិខិតមួយនេះផង... វាគឺជា 'លិខិតសុំទោសទុកជាមុន' ព្រោះខ្ញុំប្រហែលជានឹងធ្វើឱ្យលោកឈឺក្បាលរាល់ថ្ងៃ ចាប់ពីនាទីនេះតទៅ!»
សង្វៀនបញ្ជីសងសឹក
ជីវិតប្តីប្រពន្ធក្លែងក្លាយមិនមែនជាភាពផ្អែមល្ហែម តែវាជាការធ្វើសង្គ្រាមចិត្តសាស្ត្រ។ លូកាក់ ជាមនុស្សស្រឡាញ់ភាពស្ងប់ស្ងាត់ និងមានរបៀបបំផុត ប៉ុន្តែ អាយរីន បានបង្វែរភូមិគ្រឹះនោះឱ្យទៅជាសង្វៀនកំប្លែង។
ព្រឹកឡើង លូកាក់លើកទូរស័ព្ទមកឆែកមើល ស្រាប់តែឃើញឈ្មោះទំនាក់ទំនងរបស់ខ្លួនត្រូវបានប្តូរទាំងអស់។ លេខរបស់គេផ្ទាល់ ត្រូវបានអាយរីនលួចប្តូរដាក់ឈ្មោះថា "អាតោឆ្កួត"។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណោះ នាងបានបើកតន្ត្រីរ៉ុករំពងពេញផ្ទះនៅម៉ោងដែលគេកំពុងអានសៀវភៅ។
លូកាក់ មិនមែនជាមនុស្សចាញ់ងាយៗឡើយ។ គេបានហៅមេចុងភៅមកខ្សឹបដាក់ត្រចៀកថា៖
«ចាប់ពីថ្ងៃនេះទៅ ធ្វើម្ហូបដែលមានតែខ្ទឹមបារាំង និងការ៉ុតស្ងោររាល់ថ្ងៃ។»
គេដឹងច្បាស់ថា អាយរីន ស្អប់បន្លែទាំងពីរមុខនេះបំផុត។ នៅពេលបាយល្ងាចមកដល់ អាយរីន ស្ទើរតែខ្ជាក់ចេញមកវិញ នាងសម្លឹងមើលមុខ លូកាក់ ដែលកំពុងអង្គុយញ៉ាំយ៉ាងរំភើយ។
«លោកចង់លេងបែបហ្នឹងមែនទេ លោកវ៉េង លូកាក់?» នាងខាំធ្មេញសួរ។
«នេះគ្រាន់តែជាការចាប់ផ្តើមនៃ 'កិច្ចសន្យា' របស់យើងទេ ភរិយាសំណព្វចិត្ត» គេឆ្លើយតបដោយស្នាមញញឹមជ័យជម្នះ។

ភាគ៣ របាំងដែលចាប់ផ្តើមប្រេះស្រាំ

ទោះបីជាមាត់ជេរឌឺដងគ្នា ប៉ុន្តែការរស់នៅក្រោមដំបូលតែមួយចាប់ផ្តើមបង្កើតជាទម្លាប់។ លូកាក់ ចាប់ផ្តើមស៊ាំនឹងសម្លេងឡូឡារបស់អាយរីន ចំណែកអាយរីន ក៏ចាប់ផ្តើមលួចសង្កេតឃើញថា ថ្វីត្បិតតែលូកាក់មាត់អាក្រក់ តែគេជាមនុស្សធ្វើការខ្លាំង និងមានទំនួលខុសត្រូវខ្ពស់។
យប់មួយ អាយរីន បានទៅចូលរួមពិធីជប់លៀងមិត្តភក្តិ ហើយត្រឡប់មកវិញទាំងស្រវឹងជោកជាំ។ នាងដើរទ្រេតទ្រោតស្ទើរដួលនៅមាត់ទ្វារភូមិគ្រឹះ។ លូកាក់ ដែលអង្គុយចាំទាំងមិនដឹងខ្លួន បានស្ទុះទៅទប់នាងទាន់ពេល។

«ស្រីឆ្កួត! ផឹកដល់ថ្នាក់ហ្នឹងផង?» គេស្តីឱ្យ ប៉ុន្តែដៃទាំងសងខាងចាប់ឱបចង្កេះនាងយ៉ាងណែន។
អាយរីន ងើបមុខមកសម្លឹងគេទាំងភ្នែកស្រវាំង នាងលើកដៃទៅប៉ះថ្ពាល់ត្រជាក់របស់ លូកាក់ រួចនិយាយទាំងងុលងងុយ៖

«លោក... លោកដឹងទេ? លោកមាត់អាក្រក់ណាស់... ចរិតក៏អាក្រក់... តែហេតុអី... ពេលលោកនៅជិតខ្ញុំបែបនេះ... បេះដូងខ្ញុំវាលោតខ្លាំងម្ល៉េះ? ឬមួយ... ម៉ាស៊ីនត្រជាក់ផ្ទះលោកវាខូច?»

សម្តីឥតព្រាងទុករបស់នាង ធ្វើឱ្យ លូកាក់ គាំងបេះដូងមួយរំពេច។ សម្លេងបេះដូងរបស់គេ ក៏ចាប់ផ្តើមលោតខុសចង្វាក់ខ្លាំងមិនចាញ់នាងដែរ។ គេព្យាយាមទប់អារម្មណ៍ រួចឆ្លើយទាំងសំឡេងញ័រតិចៗ៖

«មកពីអ្នកស្រវឹងទេ ដេកទៅស្រីឆ្កួត... កុំមកនិយាយរឿងមិនសមហេតុផល ធ្វើឱ្យខ្ញុំយល់ច្រឡំ។»
លូកាក់ លើកបីអាយរីនក្នុងដៃយ៉ាងស្រាលស្រទន់ ដើរសំដៅទៅបន្ទប់គេង។ គេដាក់នាងលើគ្រែថ្នមៗ ខ្លាចក្រែងធ្វើឱ្យនាងភ្ញាក់។ ពន្លឺព្រះចន្ទចាំងចូលមកតាមបង្អួច បង្ហាញឱ្យឃើញមុខមាត់ដ៏ស្រស់ស្អាតរបស់អាយរីនពេលកំពុងលង់លក់ ដែលខុសប្លែកទាំងស្រុងពីពេលនាងឌឺដងគេ។

លូកាក់ អង្គុយចុះក្បែរគ្រែ គេសម្លឹងមើលនាងយូរជិតប្រាំនាទី រួចលួចនិយាយតិចៗម្នាក់ឯង៖
«បើអ្នកមិនមែនជាស្រីឆ្កួតដែលមករំខានជីវិតខ្ញុំ... ខ្ញុំប្រហែលជាលង់ស្រឡាញ់អ្នកបាត់ទៅហើយ។»

សណ្ឋាគារ "អាយរីន គ្រីស្តាល់" ដែលធ្លាប់តែជាមោទនភាពរបស់គ្រួសារលីន ពេលនេះកំពុងស្ថិតក្នុងសភាពទ្រុឌទ្រោម និងស្ងប់ស្ងាត់ខុសពីធម្មតា។ ពន្លឺភ្លើងនៃស្លាកយីហោដែលធ្លាប់តែភ្លឺចិញ្ចាច ឥឡូវនេះបានរលត់បាត់ម្តងមួយគ្រាប់ៗ ប្រៀបដូចជាក្តីសង្ឃឹមរបស់ អាយរីន ដែលកំពុងរលាយបាត់បន្តិចម្តងៗអញ្ចឹង។
លីន អាយរីន ឈរសម្លឹងមើលរូបថតគ្រួសារដែលថតនៅមុខសណ្ឋាគារក្នុងថ្ងៃរុងរឿង។ នាងទើបតែទទួលបានដំណឹងថា ធនាគារនឹងរឹបអូសយកកន្លែងនេះក្នុងរយៈពេលមួយខែទៀត បើគ្រួសារនាងមិនអាចរកប្រាក់មកទូទាត់បំណុលរាប់លានដុល្លារបានទេ។
«អាយរីន... កូនត្រូវតែទៅជួបគេ!» សំឡេងឪពុកនាងដែលកំពុងសម្រាកព្យាបាលជំងឺលើសឈាម និយាយទាំងដង្ហើមញាប់ញ័រ។
«លោក លូកាក់ មែនទេលោកប៉ា?» អាយរីន សួរទាំងក្តាប់ដៃ។
ឈ្មោះ វ៉េង លូកាក់ គឺជាឈ្មោះដែលធ្វើឱ្យអ្នកជំនួញគ្រប់គ្នាគ្រវីក្បាល។ គេគឺជា "មហាអំណាចត្រជាក់" ដែលលេបត្របាក់ក្រុមហ៊ុនតូចៗដោយគ្មានក្តីមេត្តា។ មានពាក្យចចាមអារ៉ាមថា គេមិនដែលចាញ់ក្នុងសមរភូមិពាណិជ្ជកម្មឡើយ ហើយក៏មិនដែលទុកមុខឱ្យស្រីស្អាតណាដែលព្យាយាមមកតោងគេដែរ។
«កូនដឹងថាគេកាចសាហាវ... តែមានតែគេម្នាក់គត់ដែលមានដើមទុនគ្រប់គ្រាន់អាចស្រោចស្រង់យើងបាន។» ឪពុកនាងបន្ត។
អាយរីន បិទភ្នែកដកដង្ហើមធំ។ នាងមិនមែនជាស្រីទន់ជ្រាយដែលចេះតែយំស្រែកនោះទេ។ នាងបញ្ចប់ការសិក្សាផ្នែកគ្រប់គ្រងពីបរទេស មានខួរក្បាលឆ្លាតវៃ និងមាត់រហ័សដូចកន្ត្រៃ។ នាងសម្រេចចិត្តថានឹងទៅជួប "សត្វតោ" នោះ ប៉ុន្តែនាងនឹងមិនទៅក្នុងនាមជា "ជនរងគ្រោះ" ឡើយ។
នៅថ្ងៃណាត់ជួប...
អាយរីន ជ្រើសរើសរ៉ូបពណ៌ក្រហមឆេះ ដែលមើលទៅរឹងមាំ និងមានអំណាច។ នាងលាបក្រែមពណ៌ក្រហមដិត បង្កើនភាពជឿជាក់។ នាងដើរចូលទៅក្នុងភោជនីយដ្ឋានលំដាប់ខ្ពស់ ដោយមិនដឹងទេថា នៅតុខាងក្នុងបំផុត មានបុរសម្នាក់ក្នុងឈុតអាវធំពណ៌ខ្មៅ កំពុងអង្គុយបង្វិលកែវស្រា និងសម្លឹងមើលនាឡិកាដៃទាំងទឹកមុខធុញទ្រាន់។
លូកាក់ និយាយទៅកាន់ជំនួយការ (តីតាន់)៖ «តើស្រីម្នាក់ដែលប៉ាខ្ញុំបង្ខំឱ្យមកជួបនោះមកដល់ឬនៅ? កុំឱ្យខ្ញុំខាតពេលលើសពី ៥ នាទីឱ្យសោះ បើមកដើម្បីតែយំសុំលុយ ឱ្យនាងត្រឡប់ទៅវិញទៅ!»
គ្រាន់តែសម្តីនោះចប់ ស្រមោលរបស់អាយរីនក៏ដើរមកដល់... ហើយសង្វៀនពាក្យសម្តីក៏ចាប់ផ្តើមឡើង!

ភាគ១៖ការជួបគ្នាលើសង្វៀនពាក្យសម្តី
ពាក្យសម្តីចុងក្រោយរបស់ អាយរីន ធ្វើឱ្យបរិយាកាសក្នុងភោជនីយដ្ឋានលំដាប់ផ្កាយប្រាំដែលធ្លាប់តែមានភាពស្ងប់ស្ងាត់ ប្រែជាត្រជាក់ស្រេបភ្លាមៗ។ អ្នកបម្រើដែលនៅក្បែរនោះ ប្រញាប់ឱនមុខចុះដើរចេញពីតុនោះឱ្យលឿនបំផុត ព្រោះគ្រប់គ្នាដឹងថា ប្រសិនបើ លូកាក់ ខឹង គ្មានអ្នកណាម្នាក់អាចទប់ទល់បានឡើយ។
លូកាក់ ផ្អាកចលនាដែលកំពុងលើកកែវស្រាក្រហម រួចដាក់វាចុះយឺតៗលើតុ។ ភ្នែកដ៏មុតស្រួចដូចឥន្ទ្រីរបស់គេ សម្លឹងមើលទៅស្រីតូចដែលអង្គុយនៅចំពោះមុខ ហាក់ដូចជាចង់ទម្លុះដល់ក្នុងបេះដូងនាង។ គេងើបឈរយឺតៗ រួចអោនទៅរកនាង រហូតដល់ចុងច្រមុះរបស់អ្នកទាំងពីរស្ទើរតែប៉ះគ្នា។

« មាត់ពូកែណាស់... » លូកាក់ និយាយដោយសំឡេងខ្សឹបៗ តែបង្កប់ដោយអំណាច « ដឹងទេថា សណ្ឋាគារគ្រួសារនាងដែលជិតដួលរលំនោះ ខ្ញុំគ្រាន់តែគ្រវីម្រាមដៃតែមួយ ក៏អាចធ្វើឱ្យវារលាយបាត់ពីផែនដីនេះបានដែរ? »
អាយរីន មិនត្រឹមតែមិនគេចភ្នែកទេ នាងថែមទាំងចូលទៅក្បែរគេបន្តិចទៀត រួចឆ្លើយទាំងទឹកមុខឌឺដង៖
« ចាស៎! លោកមានលុយ លោកអាចទិញអ្វីក៏បាន... តែលោកទិញ "មារយាទ" ដាក់ខ្លួនមិនបានទេ។ បើចង់ប្រើអំណាចសង្កត់ក្បាលខ្ញុំ ទុកពេលទៅពិនិត្យសុខភាពមាត់ធ្មេញលោកសិនទៅ ក្រែងលោវា "ដាច" ខ្លាំងពេក រហូតអត់មានអ្នកណាចង់ក្បែរ! »
តីតាន់ (ជំនួយការជំនិតរបស់លូកាក់) ដែលឈរនៅពីក្រោយ ស្ទើរតែទប់សំណើចមិនជាប់។ គេមិនដែលឃើញស្រីម្នាក់ណា ហ៊ានប្រើពាក្យសម្តីវាយបកចៅហ្វាយគេចំៗបែបនេះឡើយ។ លូកាក់ មិនត្រឹមតែមិនខឹងខ្លាំងរហូតដល់គ្រវាត់តុចោលទេ តែផ្ទុយទៅវិញ បបូរមាត់របស់គេបែរជាងើបឡើងបន្តិច បង្កើតជាស្នាមញញឹមបែបអាថ៌កំបាំង។
« ល្អ... » លូកាក់ បោះសម្ដីខ្លីៗ រួចអង្គុយចុះវិញដោយកាយវិការសង្ហារ « លីន អាយរីន! នាងពិតជាខុសពីស្រីៗដទៃដែលខ្ញុំធ្លាប់ជួប។ ពួកគេមកទីនេះដើម្បីសុំក្តីមេត្តា និងលុយពីខ្ញុំ... តែនាងមកទីនេះដើម្បីចង់ស្លាប់។ »
« ខ្ញុំមិនបានមកដើម្បីស្លាប់ទេ តែខ្ញុំមកដើម្បីធ្វើជា "ម្ចាស់បំណុល" របស់លោកនៅថ្ងៃអនាគត! » អាយរីន និយាយទាំងជឿជាក់ ទោះបីជាក្នុងចិត្តនាងកំពុងភ័យញ័រដូចកូនសត្វក៏ដោយ។
លូកាក់ ទាញឯកសារមួយច្បាប់គ្រវែងទៅលើតុ រួចនិយាយ៖
« បើចង់ជួយសណ្ឋាគារគ្រួសារនាង កុំប្រើតែមាត់។ ចុះហត្ថលេខាលើកិច្ចសន្យានេះទៅ... រួចរាល់ហើយ នាងនឹងដឹងថាការធ្វើជា "សត្វតោដែលមិនទាន់ចាក់ថ្នាំ" ដូចរូបខ្ញុំ វាមានរសជាតិបែបណា! »
អាយរីន សម្លឹងមើលក្រដាសកិច្ចសន្យានោះទាំងមន្ទិល។ នាងដឹងច្បាស់ថា ការចុះហត្ថលេខាម្តងនេះ មិនមែនគ្រាន់តែជាការជួយគ្រួសារទេ តែវាគឺជាការដាក់ខ្លួនចូលទៅក្នុងទ្រុងតោ ដែលមានឈ្មោះថា វ៉េង លូកាក់ ជាដាច់ខាត!........

Admin សុំត្រឹម 200like ដើម្បីមានកម្លាំងសរសេរភាគបន្ត 😁🩷