12/07/2025
Wczoraj 11 lipca 2025 r. podczas Święta Narodowego – Dnia Pamięci o P***kach – ofiarach ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej Polskiej, przedstawiciele Koła Ruchu Narodowego Sucha Beskidzka – Kinga Maciejowska, Dominik Lorek i Leszek Gałosz złożyli wieniec pod pomnikiem Nieznanego Żołnierza i Ofiar Wojny na Rynku w Makowie Podhalańskim. Następnie odbyła się konferencja prasowa podczas której Sekretarz Koła Ruchu Narodowego Sucha Beskidzka, przekazała najistotniejsze informacje na temat 82. Rocznicy ludobójstwa dokonanego przez Ukraińców na P***kach na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej oraz na Polesiu i Lubelszczyźnie oraz akcji społecznej Ruchu Narodowego „Kwiaty Wołynia”.
To 11 lipca 1943 roku miała miejsce najtragiczniejsza zbrodnia przeciw ludzkości na Wołyniu nazwana „Krwawą Niedzielą”, gdyż odbyła się właśnie w niedzielę. Ukraińscy szowiniści z OUN i UPA, wspierani przez ukraińską ludność cywilną, nie przypadkiem właśnie w niedzielę zaatakowali tamtejszą polską ludność. Chodziło o to, aby dopaść ich w domach lub kościołach, niczego nie spodziewających się, bezbronnych. Aby nikt nie uciekł spod noża czy siekiery. Polacy mieli być wycięci w pień. Był to dzień kulminacji banderowskiego „ostatecznego rozwiązania kwestii polskiej” na Wołyniu. W tym dniu dokonali ataków w 99 polskich miejscowościach na Wołyniu, mordując ok. 10 tysięcy osób. Ten dzień przypomina o tragedii, jaka spotkała P***ków mieszkających na Kresach południowo-wschodnich Rzeczypospolitej z rąk ich własnych ukraińskich sąsiadów.
Krwawa Niedziela była kulminacją zbrodni rozciągniętej w czasie na lata 1939-1947, a terytorialnie na obszary dawnych województw wołyńskiego, tarnopolskiego, lwowskiego, stanisławowskiego oraz fragmenty obecnych województw podkarpackiego i lubelskiego. Sprawcami tej zbrodni byli ukraińscy szowiniści zrzeszeni w OUN (Organizacja Ukraińskich Nacjonalistów), UPA (Ukraińska Powstańcza Armia) i mniejsze organizacje, służący w kolaborujących z III Rzeszą jednostkach, jak 14. dywizja grenadierów Waffen-SS znana jako „SS-Galizien”, a także podburzeni nienawistną ideologią niezrzeszeni cywile. Zbrodnie popełniane były ze szczególnym okrucieństwem, a ich ofiarami były ofiary cywilne, Polacy, ale też niewspółpracujący Ukraińcy czy Żydzi – w liczbie sięgającej ponad 100 tysięcy. Zamiarem sprawców było całkowite wyrugowanie polskości z ziem objętych zbrodniami, celem przygotowania terytorium dla przyszłej niepodległej Ukrainy od Sanu po Kaukaz. Jedynym i właściwym słowem określającym w pełni zbrodnie z lat 1939-1947 jest słowo „ludobójstwo”. Ludobójstwo to było poprzedzone antypolskim terroryzmem OUN w okresie międzywojennym i systemowymi prześladowaniami P***ków przez Zachodnioukraińską Republikę Ludową i to w trakcie ogromnej innej tragedii, jaką była okupacja Polski przez niemiecko-sowiecki duet.
Głównymi architektami tej zbrodni są:
Dmytro Doncow – jako naczelny ideolog ukraińskiego nacjonalizmu,
Stepan Bandera – przywódca OUN w czasie popełniania zbrodni,
Roman Szuchewycz – głównodowodzący UPA,
Dmytro Klaczkiwski – dowódca UPA na Wołyniu,
Wasyl Sydor – dowódca UPA w Małopolsce Wschodniej.
Wczoraj rozpoczęła się także V edycja zapoczątkowana w warszawskim środowisku narodowym ogólnopolska akcja społeczna „Kwiaty Wołynia”. Celem akcji jest upamiętnienie polskich ofiar ludobójstwa na Kresach południowo-wschodnich, a także przypominanie o jasnych i ciemnych kartach kresowej historii oraz podkreślanie dawnej polskości tych ziem. W ramach naszej inicjatywy w całej Polsce rozdajemy symboliczne kwiaty lnu wyrażające pamięć o Wołyniu i Małopolsce Wschodniej. W ramach akcji „Kwiaty Wołynia” zachęcamy do noszenia na ubraniu symbolicznych kwiatów lnu jako wyrazu pamięci o naszych zamordowanych Rodakach. Nie jest nam obojętna tragiczna historia naszych Rodaków, którym zgotowano taki los i pragniemy podtrzymywać pamięć o tych wydarzeniach, gdyż „pamięć historii siłą narodu”.
„Nie pozwólmy zapomnieć. Nie pozwólmy przekłamać. Nie pozwólmy powtórzyć.”
„Jeśli my zapomnimy o nich, niech Bóg zapomni o nas."
Kultywując pamięć o P***kach z Kresów południowo-wschodnich domagamy się realizacji pięciu podstawowych postulatów:
Po pierwsze, pełnej ekshumacji ofiar z bezimiennych dołów śmierci i godnego ich pochówku.
Po drugie, zakończenia cenzurowania kwestii kresowych przez Państwo Polskie.
Po trzecie, zaprzestania na Ukrainie kultu zbrodniarzy i zbrodniczych organizacji.
Po czwarte, oficjalnych przeprosin ze strony państwa ukraińskiego.
Po piąte, zakazania posługiwania się w Polsce symboliką OUN, UPA i ukraińskich
oddziałów kolaborujących z III Rzeszą, takich jak 14. Dywizja Grenadierów Waffen-SS
(tzw. SS-Galizien).
Rząd Ukrainy zgodził się na dwie ekshumacje, które są wyłącznie symboliczne, to kropla w morzu, gdyż na ekshumację czeka 5 tysięcy wniosków, w których zamordowano ponad 100 tys. P***ków. Pierwsza to ekshumacja w Późnikach, gdzie wydobyto szczątki co najmniej 42 osób - kobiet, mężczyzn i dzieci. Druga w Zboiskach, miejscu ofiar ok. 300 polskich żołnierzy polskich, którzy zginęli tam podczas kampanii wrześniowej w 1939 roku, walcząc pod dowództwem gen. Maczka. Rząd Ukrainy i sami Ukraińcy otrzymali od P***ków po rosyjskiej agresji gigantyczną pomoc i wsparcie, ale ani myślą o odwdzięczeniu się i choćby rozliczeniu się z czarnymi kartami własnej historii. Niestety, rząd Polski zachowuje zbyt małą asertywność wobec Ukrainy.
W tym roku Sejm uchwalił niemal jednogłośnie, przy pełnym poparciu ze strony Konfederacji, ustawę o ustanowieniu 11 lipca Dniem Pamięci o P***kach – ofiarach ludobójstwa dokonanego przez OUN-UPA na Kresach Wschodnich II Rzeczypospolitej Polskiej. Jest to podniesienie rangi tej rocznicy, dotychczas obchodzonej na mocy uchwały Sejmu RP jako Narodowy Dzień Pamięci Ofiar Ludobójstwa dokonanego przez ukraińskich nacjonalistów na obywatelach II Rzeczypospolitej Polskiej.
Nieustanne podnoszenie pamięci o ludobójstwie na Wołyniu i w Małopolsce Wschodniej jest niestety palącą potrzebą w relacjach polsko-ukraińskich. Ukraina nadal czci zbrodniarzy, takich jak Stepan Bandera, Roman Szuchewycz czy Dmytro Klaczkiwski, nadal czci zbrodnicze organizacje OUN i UPA, nadal wywiesza czerwono-czarne barwy i pozdrawia się okrzykiem używanym przez szowinistów.
W ostatnich dniach szokującą wiadomością była nominacja na szefa Ukraińskiego IPN dla Ołeksandra Ałfiorowa, człowieka związanego z ruchem azowskim, który w swojej działalności bronił Stepana Bandery, OUN i UPA, a nawet SS-Galizien. Inny niedawny przykład to skandaliczny głos Bohdana Czerwaka, przywódcy nadal funkcjonującej OUN, który w odpowiedzi na wspomnianą ustawę polskiego Sejmu domagał się ustanowienia „dnia zagłady Ukraińców przez polskich szowinistów”.
