Botany of Sindh

  • Home
  • Botany of Sindh
Call Directions

Botany of Sindh Knowledge of trees, plants, herbs, shrubs and grasses of Sindh

ڪانڊيروسنڌي ٻولي فطرت جي ٻولي آهي، هتان جا ماڻهو هزارين سالن کان فطرت سان جُڙيل رهيا آهن پر انگريزن جي رعيت بڻجڻ کان پوء...
21/03/2025

ڪانڊيرو

سنڌي ٻولي فطرت جي ٻولي آهي، هتان جا ماڻهو هزارين سالن کان فطرت سان جُڙيل رهيا آهن پر انگريزن جي رعيت بڻجڻ کان پوءِ انهن ۾ سماجي تبديليءَ جو دور شروع ٿيو جنهن ۾ هتان جا ماڻهو فطرت کان پري ٿيندا ويا. هاڻي حالت اها ٿي ويئي آهي جو اهي نه پنهنجي ڌرتيء سان سلهاڙجي سگهيا آهن نه ئي ڌارين ۾ مرتبو مليو اٿن. صرف پنجاه سال پوئتي ڏسجي ته سنڌ ۾ ماڻهو پنهنجي ٻارن جا نالا عام طور تي وڻن ٻوٽن پکين جي نالن تي شوق سان رکندا هئا پر هاڻي اهڙي عمل کي جهالت ٿو ليکجي. ڪرڙ، ڪنڊو، کبڙ، ڪانڊيرو، گلاب، رابيل، ڪونج، طوطو، مور، مکڻ وغيره جهڙا نالا عام هئا. هاڻي ته ڌارين ٻولين جا. ڏکيا نالا فيشن طور ماڻهو پنهنجي ٻارن تي رکن ته ٿا پر معني جي خبر پاڻ کي به ڪون اٿن.
ڪانڊيرو اسان جو مقامي بوٽو آهي جنھن لاءِ سنڌي ۾ مثال مشهور آهي تہ جتي وڻ ناهي اتي ڪانڊيرو به درخت آهي. اها حقيقت به آهي ته اهڙي زمين جتي ڪو به وڻ نه ٿي سگهي اتي به ڪانڊيرا ضرور ٿيندا. زراعت پيشہ ماڻهو ڪانديرن مان بيزار به هوندا آهن پر ان جي باوجود ڪانديرن مان انيڪ فائدا به وٺندا هئا. ڏڪار ۾ مال لاءِ ڪو گاه ميسر نه هجي پر ڪانڊيرا پوءِ به ساوا ۽ سلامت ملندا جن تي چوپايو مال گذر ڪري سگهي. گهر جي حفاظت لاءِ لوڙهو هڻڻو هجي. تہ ڪانڊيرا حاضر هوندا. گرمي ۾ بغير بجلي جي ايئر ڪنڊيشن جيتري ٿڌڪار گهرجي تہ ڪانڊيرن جو ڦوهارو ٺاهي ڇپر جي چوڌاري هڻي ڇڏيو، زمين تي واري وڇايل هجي ۽ انهن تي وقفي وقفي سان رڳو پاڻيءَ جو هلڪو ڇڻڪار ڪيو تہ چونئري جي اندر اي سي جيترو ٿڌڪار لڳو پيو هوندو ڀلي ٻاهر 50. ڊگري سينٽي گريڊ جي گرمي هجي.
ڪانڊيرو هر قسم جي زمين ۾ ٿيو وڃي ڀلي اها زمين ڪارو ڪلر هجي يا دريائي لٽ هجي، چيڪي هجي يا وارياسي يا پٿريلي ڪانڊيرن کي پرواه ئي ڪون هوندي. مثال هزار ڀير ڪپيو پر پوءِ به چند ڏينهن کانپوءِ وري ساوا لڳا پيا هوندا. هي فطري نظام جو محافظ ٻوٽو آهي جيڪو انسان، جانورن، پکين ۽ جيتن سڀني جو مددگار هوندو آهي. ڪانڊيري جي سائنسي سڃاڻپ Alhagi maurorum جي نالي سان ٿيندي آهي. انگريزي ۾ کي Camel thorn سڏيندا آهن. مذهبي ڪتابن ۾ به ڪانڊيري جو ذڪر سٺن لفظن ۾ ملي ٿو. چون ٿا ته قرآن پاڪ ۾ هن کي مَنا سڏيو ويو آهي جيڪو بني اسرائيل جي قوم لاءِ ڏڪار واري زماني ۾ خوراڪ جو بهترين ذريعو هو..
ڪانڊيرا ايشيا ۽ يورپ جا مقامي ٻوٽا آهن، مقامي ماڻهو صدين جي تجربن ۽ مشاهدي آڌار ڪانڊيرن جي ڪيترين ئي. خوبين ۽ خاصيتن کان واقف آهن. ديسي طب ۾ ڪانڊيرن جي سڀني حصن جو استعمال هزارين سالن کان وٺي ٿيندو پيو اچي. مٿال طور هندستاني ديسي آيورويدا ۾ ڪانڊيري جا گُل وڏي آنڊي اندر موڪن جي علاج ۾ استعمال ڪيا ويندا آهن. ايراني طب ۾ ڪانڊيري جو ڪاڙهو جگر جي صفرا جي علاج لاءِ مفيد سمجهيو ويندو آهي. مشرق وسطي جي علائقن ۾ ڪانڊيري جي پنن جو ليپ زخمن جي علاج ۽ چمڙي جي بيمارين ۾ مفيد سمجهيو ويندو آهي. جديد سائنسي تحقيق به ڪانڊيري ۾ موجود اهرن ڪيميائي مادن جي نشاندهي ڪري ٿي جيڪي بيڪٽيريا ۽ جراثیم ڪش آهن. فطري ماحول کي جيوت لاءِ سازگار بنائڻ ۾ هن سخت جان ٻوٽي جو اهم ڪردار آهي. ڇو تہ هي اهڙين جڳهن تي به ٿئي ٿو جتي ٻي ڪنهن به ٻوٽي جو زنده رهڻ مشڪل هوندو آهي. سائنسي تحقيق ٻڌائي ٿي تہ تيل ۾ خراب ٿيل زمين ۾ به ڪانڊيرا ٿي وڃن ٿا ۽ زنده رهن ٿا.
اچو ته قدرت پاران عطا ڪيل اهڙين مفيد نعمتن جو قدر ڪرڻ سکون. ڄاڻ حاصل ڪريون ته جيئن اسان پنهنجي بيخبري سبب جن قدرتي نعمتن کي بيڪار ٿا سمجهون، انهن مان به فائدو حاصل ڪري سگهون.

مير الطاف حسين ٽالپر
صوڀوديرو ،ضلعو خيرپور ميرس
21 مارچ 2025ع

پنهنجي ديس جي ڌرتيءَ کان بيگانن لاءِ هڪ قيمتي ديسي وڻ جو تعارف.هن وڻ کان سنڌ ۾ مشڪل سان ئي ڪو واقف هوندو. قدرتي طور تي ه...
04/03/2025

پنهنجي ديس جي ڌرتيءَ کان بيگانن لاءِ هڪ قيمتي ديسي وڻ جو تعارف.
هن وڻ کان سنڌ ۾ مشڪل سان ئي ڪو واقف هوندو. قدرتي طور تي هي ڪارونجهر جبل ۾ ٿئي ٿو. ممڪن آهي ته کيرٿر ۾ هجي؟ ننگرپارڪر ۾ مقامي ماڻهون هن کي "ڪَڙايو" سڏيندا آهن. سائنسي نالو Sterculia urens اٿس. بنيادي طور تي هي برصغير ڏکڻ ايشيا جو وڻ آهي، هن علائقي کان ٻاھر جيڪڏهن ڪٿي اهي تہ اهو مصنوعي انساني ڪوششن جي ڪري ئي هوندو. برصغیر جي ڏکڻي ڀاڱي جي تقريبن سڀني مقامي ٻولين ۾ ڪڙايو يا ڪڙايا جي نالي سان سڏجي ٿو ۽ اترين ڀاڱي ۾ ڪتيره جي نالي سان. هي بنيادي طور تي خشڪ جابلو ۽ پٿريلي زمين جو وڻ آهي، اهڙن علائقن ۾ جتي درجہ حرارت 20 کان 45 ڊگري سينٽي گريڊ رهي اتي آساني سان واڌ ويجھ ڪندو آهي، 47 ڊگري سينٽي گريڊ کان مٿي ۽ منفي 2 ڊگري سينٽي گريڊ کان هيٺ گرمي پد هن کي نقصان پهچائي سگهن ٿا. اهڙي طرح 8 پي ايڇ ليول واري زمين ۾ بہ واڌ ويجھ ڪون ڪندو (اسان جي بيراجي علائقي جي زمين جي. پي ايڇ ليول انڌا ڌنڌ ڪيميڪلز جي استعمال سبب گهڻي ڀاڱي 8 جي قريب هوندي آهي) هن جي لاءِ مناسب زمين 6.5 کان 7.5 پي ايڇ ليول واري زمين آهي. جيڪا صرف انسانن جي هٿ چراند کان بچيل پٿريلي جابلو علائقن ۾ ممڪن آهي. هي وڻ سخت خشڪ سالي برداشت ڪري بہ زنده رهي سگهي ٿو. پر لالچي ماڻهون هن مان کئنور ڪڍڻ کيس زخمي ڪري گهڻو عرصو جيئڻ نٿا ڏين. قدرتي طور تي تہ گهٽ مقدار ۾ هن مان کئنور نڪرندو رهندو آهي پر گهڻي جي لالچ ۾ ماڻهون جن جي نرم ٿڙ کي ڪهاڙن جا گهاء ڏئي گھڻي کان گھڻو کنئور ڪڍڻ چاهيندا آهن، ان طريقي سان وڍ ڏيڻ ڪري هي وڻ 5 سالن اندر مري ختم ٿيو وڃي.
هي هر سال پراڻي پن ڇاڻي نوان پن ڪڍندو آهي جنھن جابلو مٽيءَ جي زرخيزي وڌائڻ ۾ اهم ڪردار ادا ڪندو آهي. هن جي ڇوڏي مان مناسب معيار جو فائبر نڪرندو آهي جنهن مان ڌاڳو ۽ رسيون تيار ڪري. سگهجن ٿيون. بهار جي مند ۾ پنن کان اڳ ۾ گل ڪندو آهي جيڪي ماکيء جي مکين جو سهارو بڻجڻ ٿا، گلن مان خوبصورت ڳاڙهي رنگ جو فروٽ ٿئي ٿو. سري لنڪا ۽ هندستان ۾ هن وڻ جا مختلف حصا طب کان علاوه خوراڪ طور بہ استعمال ٿين ٿا.
هن جي نسلي واڌ ٻج ذريعي، پاڙن وسيلي يا ايئر ليئرنگ ذريعي ٿئي ٿي. اسانجي اين جي اوز ۽ سرڪاري ادارن کي نه صرف ڪارونجهر ۾ هن ناياب ديسي وڻ جي حفاظت لاءِ سخت اپاء وٺڻ گهرجن پر ڪارونجهر، کيرٿر ڪوٽ ڏجي جي جبلن ۾ هن جي آبادي وڌائڻ لاءِ بہ مناسب قدم کڻڻ گهرجن.
مير الطاف حسين ٽالپر
صوڀوديرو
4 مارچ 2024ع

14/12/2024

Send a message to learn more

جهنگلي جيوت جو تحفظ ديسي وڻن ٻوٽن گاهن ۽ جڙي ٻوٽين جي تحفظ کان سواءِ ممڪن ڪونهي.چوندا آهن تہ اڌ سچ سڄي ڪوڙ کان وڌيڪ خطرن...
30/11/2024

جهنگلي جيوت جو تحفظ ديسي وڻن ٻوٽن گاهن ۽ جڙي ٻوٽين جي تحفظ کان سواءِ ممڪن ڪونهي.
چوندا آهن تہ اڌ سچ سڄي ڪوڙ کان وڌيڪ خطرناڪ هوندو آهي. زهر خالص هوندو ته ڪو بہ ڄاڻي واڻي ان کي هٿ ڪون لائيندو. پر جيڪڏهن ان زهر جو معمولي مقدار ڪنھن خوراڪ ۾ مليل هوندو تہ اھا خوراڪ سڀڪو شوق سان کائي ويندو ڇو ته کائڻ وارو خوراڪ ۾ زهر جي ملاوت کان لاعلم هوندو. زهر جو اهو معمولي مقدار کائيندڙ تي فوري اثر ڪون ڪندو پر مسلسل استعمال سبب آهستي آهستي اهو زهر کائيندڙ جي جسم ۾ بيماريون، نقص ۽ ڪمزوريون پيدا ڪري ناڪاره بڻائي ڇڏيندو..
40-50 سال اڳ ڳجھ پکين جي آبادي تمام گهڻي هئي. جهنگ جهر ڳوٺن شهرن ۾ جتي به ڪو جانور مري ويندو هو تہ ان جي مردار جسم ۾ بدبوء پيدا ٿيڻ کان اڳي ئي ڳجهن جا ولر الائي ته ڪٿان اچي ويندا هئا ۽ ڏينهن اڌ ۾ ئي ان مردار جانور جو گوشت کائي چٽ ڪري ويندا هئا، باقي پويان هڏا بچندا هئا جن کي رولو ڪتا پيا گهليندا هئا. ڳجھ پکي سان ماڻھن جي ڪا دشمني ڪون ھئي ڇو تہ نہ ڳجھ ماڻھن جو فصل کائي نہ ئي ڪو ٻيو نقصان ڪري، نہ ئي ڪو ماڻھون ڳجھ جو گوشت کائي جو انھن کي شڪار ڪري ھا. پر ان جي باوجود بہ 1990ع کان پوءِ ڳجھ پکين جي آبادي ۾ ڏينھون ڏينھن گهٽتائي ايندي وئي. ان گهٽتائي کي اول تہ ڪنھن محسوس بہ ڪون ڪيو پر ڪجھ سالن کان پوءِ (لڳ ڀڳ 1996ع) سڀني جا ڪن اڀا ٿيڻ لڳا تہ مئل جانورن جا جسم ڌپ ڪري ٿا وڃن پر ڳجھن جو پري پري تائين ڪو نالو نشان ئي نظر ڪون ٿو اچي؟ آخر ڳجھن جا اھي لشڪر ۽ ولر ڪيڏانھن ھليا ويا؟ حياتيات جا ماھر پريشان ٿي ويا ۽ ڳجھن جي آبادي گهٽجن جا سبب ڳولھڻ شروع ڪيائون. گهڻي تحقيق کان پوء نيٺ سڀ ان نتيجي تي پھتا تہ ڳجھن جي نسل ڪشي جو وڏو سبب کير ڏيندڙ جانورن ۾ diclofenac ڪيميڪل انجيڪشن جو استعمال آھي. اھا انجيڪشن ايجاد تہ ڪنھن ٻي مقصد لاءِ ٿي ھئي مگر ”جڳاڙين“ ۽ ”لالچين“ کير ڏيندڙ جانورن ۾ کير وڌائڻ لاءِ استعمال ڪرڻ شروع ڪري ڇڏي ھئي. اڌوري ڄاڻ بہ ائين ھوندي آھي جيئن انڌي جي ھٿ ۾ لٺ يا باندر جي ھٿ ۾ بندوق، پيا ڦيرائيندا ۽ ھلائيندا اھو ڪون ڏسندا يا سوچيندا تہ فائدو ٿو ٿئي يا نقصان، سو ڪنھن اھا انجيڪشن پنھنجي ڍور تي آزمائي تہ معمول کان وڌيڪ کير مليو ... ھاڻي ان اھو نسخو ٻين کي ٻڌايو ۽ ائين مشھور ٿي ويو تہ diclofenac انجيڪشن جيڪا بازار ۾ ملي بہ عام پئي ۽ قيمت بہ صفا ٿورڙي، جانور کي ڏھڻ کان پھرين لڳايو ۽ ان مان معمول کان وڌيڪ کير حاصل ڪري جهجهو منافعو ڪمايو. جانور جي قدرتي سگھ کان وڌيڪ ان تي بار رکبو تہ اھو جانور پنھنجي عمر کان اڳ ۾ ئي ناڪارہ ٿي ويندو يا بيمار ٿي پوندو ۽ مري ويندو، پر لالچ پھريون ئي عقل تي پردو چاڙھي ڇڏيندي آھي ۽ لالچي ماڻھن کي پنھنجي فوري منافعي کان اڳتي ڪجھ سوچڻ ۽ سمجھڻ جي لائق ئي ڪون ڇڏيندي آھي سو ھتي بہ ائين ٿيو. کير ڏيندڙ مال وقت کان اڳ ئي ناڪارہ ٿي مرندو رھيو. انھن جا مردار جسم ڳجھون کائينديون ويون تہ انھن جي گوشت ذريعي diclofenac جو زھر بہ ڳجھن جي اندر منتقل ٿيندو ويو جنھن ڳجھن تي اندران ئي اندران اثر انداز ٿي انھن جي قدرتي نظام ھضم کي ناڪارہ بنائڻ شروع ڪيو. ان سان گڏ ان زھر ڳجھين جي جنسي صلاحيتن تي بہ ناڪاري اثر وجھڻ شروع ڪيا. نظام ھضم ۾ ڳجھين جا گُردا (بُڪيون) بيڪار ٿيندا ويا تہ ڳجھون ويچاريون جن جي قدرتي سراسري عمر 15 کان 50 سالن تائين ھوندي ھئي اھي تيزي سان مرنديون رھيون. ڳجھين ۾ قدرتي طور تي نسل وڌائڻ جو سلسلو بہ آھستي ھلندو آھي. آني مان پيدا ٿيل ڳجھ 5-6 سالن کان پوءِ بالغ ٿيندي آھي ۽ بالغ ڳجھون سال ۾ فقط ھڪ ڀيرو ئي ٻچا ڪنديون آھن پر ھڪ يا ٻن آنن کان وڌيڪ ڪون لاھن. ٻچا ڪرڻ لاء بہ انھن کي آکيرا ٺاھڻ لاءِ وڏا ڊگها وڻ انساني آبادين کان پري پرسڪون ماحول ۾ گهرجن. 1990ع کان پوءِ اسان اھي جهنگ ٻيلا ۽ وڻ بہ ختم ڪري ڇڏيا جن تي ڳجھون پنھنجا آکيرا ٺاھي نسل وڌائينديون ھيون، انھن جي خوراڪ ۾ زھر ملائي ڇڏيو. نتيجو اھو نڪتو جو 8-10 سالن جي مختصر عرصي اندر اسان وٽان ڳجھين جو تقريبن خاتمو ئي ٿي ويو.
اھو ھڪڙو مثال سمجھاڻي لاءِ وڏو سبق آھي. ساڳيو حشر اسان پنھنجي ڌرتي جي ٻي جهنگلي حيات سان بہ ڪري رھيا آھيون. زرعي بيراجي ايراضي واري سنڌ مان قدرتي جهنگلي جانور توڙي ٻي جيوت تقريبن نيست نابود ئي ٿي چڪي آھي. درياھ جي ٻنھي پاسن سان جهنگ ٻيلا اسان جي ”آقائن“ ”نامہ نھاد محافظن“ اھو چئي ختم ڪري ڇڏيا تہ اھي ” ملڪ دشمن“ ماڻھن جون پناھ گاھون آھن. انھن محافظن ۽ آقائن ” ترقي“ جي نالي تي ٻاھرين ملڪن کان خيراتون ۽ قرض وصول ڪري تباھي جا اھڙا اھڙا منصوبا ھلايا جن جو تفصيل لکجي تہ سوين ڪتاب ٺھي وڃن. انھن منصوبن مان حاصل ٿيندڙ ڪميشن ۽ رشوت جي ناڻي کي استعمال ڪندي انھن ڪيمڪل ۽ زھر ( جن کي انھن ڀاڻ ۽ دوائن جا نالا ڏئي ڇڏيا آھن) جا ڪارخانا ۽ ڪاروبار وڌايا تہ جيئن اھو ناڻو وڌندو رھي. انھن ڪيميڪلز ۽ زھرن سبب بيراجي زرعي علاقن مان قدرتي جهنگلي جيوت ڪٿي ٿي سلامت رھي سگھي؟ باقي بچيا بياباني علائقا جن ۾ ٿر جو ريگستان، کيرٿر جو جابلو علائقو ۽ سمنڊ جي ويجھڙائي ۾ ساحلي پٽي ۽ ٻيٽ. انھن مان ساحلي پٽي ۽ ٻيٽ بہ ”دفاع“ ۽ ”ترقي“ جي نالي تي ” محافظن“ ۽ ”آقائن“ پنھنجي قبضي ۽ ڪنٽرول ۾ ڪري ڇڏيا. ٿر جي ريگستان جي بدنصيبي ان جي واريء ھيٺان لڪل ڪوئلي جي ظاھر ٿيڻ سان شروع ٿي ويئي. ايندڙ 30-40 سالن ۾ ٿر رھندو ئي ڪون، ھر پاسي رڳو ڪوئلي جي زھريلي خاڪ ۽ واري پئي اڏامندي. ڪارونجھر ڪپجي ڪورجي بنگلن، محلاتن جي فرشن جي زينت بڻجي ويندو. کيرٿر جنھن نموني استعمال ٿئي پيو اھو بہ بحريہ ۽ ڊفينس بڻجي ويندو جن ۾ رھندڙ ”آقا“ شوق شڪار ۽ پڪنڪ ملھائڻ لاء بچيل کچيل جيوت ماري جشن ملھائيندا.
پر جيستائين اھو سڀ ٿئي تيستائين اسان وٽ ٿورو وقت بچيل آھي تہ کيرٿر ۽ ٿر جي ريگستان ۾ موجود جهنگلي حيات کي بچائي انھن جي آبادي وڌائي سگھجي. دنيا جا جيڪي حالات ھلن پيا ان ۾ اسان وٽ پنھنجي وجود بچائڻ جو بہ اھو ئي واحد رستو بڄيو آھي تہ اسان ھر حالت ۾ پنھنجي علائقي جي جهنگلي حيات کي بچايون ۽ انھن جي حفاظت ڪريون. اھا جهنگلي حيات ئي دنيا جھان کي اسان جو قومي وجود ۽ ڌرتي بچائڻ تي مجبور ڪندي. اھي طاقتون جيڪي پنھنجي مفادن خاطر اسان جي ڌرتي کي تاراج ڪندڙ قوتن کي طاقتور بڻائي رھيون آھن، اھي ساڳيون طاقتون انھن تاراج ڪندڙ قوتن جو خاتمو ڪري سگھن ٿيون جيڪو اھي صرف ان ئي حوالي سان ڪنديون تہ جيئن ھتي جهنگلي حيات ۽ قدرتي ماحول سلامت رھي سگھي.
اھا بچيل کچيل جهنگلي حيات تڏنھن سلامت رھي سگھي ٿي جڏنھن انھن علائقن ۾ مقامي وڻ ٻوٽا گاھ ۽ جڙي ٻوٽيون سلامت ھوندا. جيڪڏنھن انھن علائقن ۾ ترقي يا سونھن جي نالي تي ھائبرڊ، ڌاريا وڻ، گاھ، ٻوٽا يا جڙي ٻوٽيون ڦھلائبيون تہ اھي پنھنجي جهنگلي حيات کي ائين ختم ڪندا جيئن کير وڌائڻ واري 10 رپين جي انجيڪشن اسان جي سنڌ مان مالوندن جا وٿاڻ ختم ڪيا، کير ختم ڪيو، ڏڌ، مکڻ سچو گيھ ختم ڪيو. خالص خوراڪ ختم ڪئي ۽ ان سان گڏ تندرستي ۽ صحت بہ ختم ڪئي. جيڪو ڪيميڪل ڳجھن جا جيرا بڪيون تباھ ٿو ڪري اھو ئي ساڳيو ڪيميڪل اسان جا بہ جيرا بڪيون تباھ ٿو ڪري. ھر گهر ۾ ھاڻي جگر، ڪڊني، شگر، بلڊپريشر، دل ۽ ڪينسر جا مريض عام آھن.
مير الطاف حسين ٽالپر
صوڀوديرو، ضلع خيرپور ميرس
30 نومبر 2024ع

ٽاري/ ٽالھي (شيشم) جي وڻ جون 2 جنسون.ٽاري/ٽالھي ۽ سِنجھِي، جھن کي ھندي ٻولي ۾ شيشم چوندا آھن اسان جي سنڌ خاص ڪري اتر سنڌ...
25/11/2024

ٽاري/ ٽالھي (شيشم) جي وڻ جون 2 جنسون.

ٽاري/ٽالھي ۽ سِنجھِي، جھن کي ھندي ٻولي ۾ شيشم چوندا آھن اسان جي سنڌ خاص ڪري اتر سنڌ ۾ عام جام ھوندو ھو. ھي وڻ ڪاٺ جي ڪري گهڻو مشھور آھي ڇو تہ ٽاريءَ جي مرڪز واري ڪاٺ جنھن کي اسان سنڌي ۾ ڪِٺُ چوندا آھيون، جيت ڪون کائيندو آھي. انڪري عمارتي سامان ۽ فرنيچر ٺاھڻ ۾ تمام گهڻو استعمال ٿيندو آھي.
گذريل 25-30 سالن دوران ٽآريءَ جو وڻ سنڌ مان تقريبن غائب ٿي ويو آھي جنھن جا ٻہ وڏا سبب آھن، ھڪ تہ مھانگي ڪاٺ سبب ون وڻ جي ڪٽآئي بيدردي سان ٿي ۽ ٻيو سبب ھن وڻ ۾ اھڙي بيماري ڦھلجي ويئي جو صدين کان بيٺل وڏا وڏا وڻ بہ اوچتو ئي اوچتو چند ڏينھن اندر سُڪي سڙي نردار بڻجي پيا وڃن. ٽاري/ٽالھي جي وڻ کي تہ ھرڪو سڃآڻي مگر اھا ڄاڻ شايد ئي ڪنھن کي ھجي تہ ھن وڻ جون 2 جنسون ٿينديون.
1- Dalbergia sissoo
2- Dalbergia latifolia
ٻئي مختلف جنسون آھن مگر ڏسڻ وائسڻ ۾ ذري گهٽ ھڪ جھڙيون. فلورا آف پاڪستان ۾ ٻنھي جنسن جو ذڪر آھي مگر اتي ماھرن اھو لکيو آھي تہ Dalbergia latifolia صرف لاھور ۾ ڪٿي ڪٿي نظر ايندي آھي باقي ٻيو ڪٿي بہ نہ.
مان جڏنھن ٻنھي جنسن ۾ فرق تلاش ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي تہ ٻنھي جنسن جي پنن جي بناوت ۾ واضع فرق ڏسڻ ۾ آيو. پنن جي بناوٽ جي ان فرق کي ڏسي سڀ ماڻھون ٻنھي جنسن جي ڌار ڌار سڃاڻپ سولائي سان ڪري سگھن ٿا. مان ھن پوسٽ سان گڏ ٻنھي جنسن جي پنن جون تصويرو بہ لڳايون آھن.
پھرين جنسن Dalbergia sissoo جي پنن جي پڇڙي ڊگهي ٿيندي آھي جيئن پپر جي پن جي پڇڙي ٿيندي آھي. ۽ ٻي جنس Dalbergia latifolia جي پن جي پڇڙي ڪون ٿيندي آھي بلڪ آخر ۾ پن وچين رڳ وٽ اندر مُڙيل ھوندو آھي جنھن سان پن ڪنھن حد تائين دل جي شڪل جھڙو بڻجي ويندو آھي.
دوستو اھي تصويرون ڏسي ٻنھي جنسن جو فرق ذھن نشين ڪريو. جيڪڏنھن توھان جي ڳوٺ ۾ يا اوسي پاسي ٽاريءَ جا ون آھن تہ انھن جو مشاھدو ڪري ڏسو تہ ڪھڙي جنس جا آھن؟ جيڪڏنھن ڪٿي بہ توھان کي ٻي جنس Dalbergia latifolia جو وڻ ڏسڻ اچي ٿو تہ مھرباني ڪري ان جي پنن جون صاف ۽ ويجھي کان تصويرو وٺي ڪمينٽ باڪس ۾ ضرور شيئر ڪندا .

مير الطاف حسين ٽالپر
صوڀوديرو، ضلع خيرپور ميرس
25 نومبر 2024ع

ڪلونجي ڇا آھي؟اشتھارن جي معرفت اسان ڪلونجي جو نالو جام ٻڌو آھي. انھن اشتھارن ۾ ڪلونجي جي ٻڌايل خاصيتن کان متاثر ٿي پنسار...
30/10/2024

ڪلونجي ڇا آھي؟

اشتھارن جي معرفت اسان ڪلونجي جو نالو جام ٻڌو آھي. انھن اشتھارن ۾ ڪلونجي جي ٻڌايل خاصيتن کان متاثر ٿي پنسارين وٽان خريد ڪري گهرن ۾ رکندا آھيون ۽ مختلف طريقن سان استعمال بہ ڪندا آھن. اڪثر مختلف بيمارين کان شفاياب ٿيڻ لاءِ ھڪ ٻئي کي ڪلونجي استعمال ڪرڻ جا مفت مشورا بہ اھڙي تہ پر اعتماد نموني ڏيندا آھيون جيئن ڪو حاذق حڪيم ڏيندو آھي. مگر اھو سوچڻ جي زحمت ڪڏنھن بہ ڪون ڪئي ھوندي تہ ڪلونجي آھي ڪھڙي بلا؟ اسان جي ڪلونجي بابت ڄاڻ جي وڌ ۾ وڌ حد اھا ھوندي آھي تہ ”ڪلونجي ھڪ قسم جي ٻوٽي جو ٻج آھي“. ڪھڙي ٻوٽي جو؟ اھا بہ اسانکي خبر ڪون ھوندي آھي نہ ئي وري ڪلونجي جون وڏيون وڏيون خوبيون ۽ خاصيتون ٻڌائي وڪرو ڪندڙ پنسارين، حاذق حڪيمن، ڪلونجي کي موت کان سواءِ سمورين بيمارين جو شافي علاج قرار ڏيندڙ اشتھارين کي.
اصل ۾ مارڪيٽنگ جي دنيا نفسياتي جنگ جي بنياد تي آباد آھي. ان جنگ ۾ ھڪ فريق عام سادو سودو عوام ھوندو آھي جيڪو علم جي ھٿيار ۽ عقل و دانش جي زرھ پوش کان محروم ھوندو آھي، ٻيو فريق چالاڪي ۽ مڪاري زرھ سان پوري طرح ليس ٿي ٺڳي ۽ بي ايماني جي سواريء تي سوار ٿي ميدان ۾ لھندو آھي. ان جو ھٿيار پراعتماد لھجو ھوندو آھي جنھن سان ھو فريق مخالف جا ذھن ۽ سوچون اھڙي ريت فتح ڪندو آھي جو شڪست خوردہ فردن کي پنھنجي شڪست جو احساس بہ ڪون ٿيندو آھي.
ھاڻي اچو تہ پھريون ڪلونجيء جي باري ۾ ڄآڻ حاصل ڪريون، پوءِ ويھي حساب ڪتاب ڪريون تہ ڇا واقعي ڪلونجي جملي بيمارين جي واحد شفا بخش دوا آھي؟
اشتھار ڏسي اسان بازار جو رخ ڪريون ۽ پنساري کان ڪلونجي طالب ڪريون تہ ھو ڪاري رنگ جا ٻج اسان جي اڳيان رکندو. اھي ٻج ڪھڙي ٻوٽي جا آھن؟
اصل ۾ مصر، اوڀر يورپ، ترڪي ايران شام قبرص ۽ اتر افريڪا ۾ ھڪڙي قدرتي جڙي ٻوٽي Nigella sativa جي سائنسي نالي سان ٿيندي آھي، ان جا ٻج اتان جا رھواسي قديم زماني کان وٺي مصالحي طور پنھنجي کاڌن ۾ استعمال ڪندا پيا اچن. انھن ٻجن جو ذائقو ٿورو تيز ۽ ڪڙاڻ مائل ھوندو آھي جيڪو ٻين کاڌن جو ذائقو بھتر بنائڻ لاء مصالحي طور استعمال ٿيندو ھو. ھن جي ٻجن ۾ 32 کان 40 سيڪڙو تيل ھوندو آھي جيڪو پڻ کاڌن ۾ دوائن ۾ استعمال ٿيندو آھي. انھن ٻجن جي استعمال جون شاھديون اسان کي مصر ۽ ترڪي جي قديم آثارن ۾ 2-3 ھزار سال اڳ کان ملن ٿيون. ھي ٻوٽو ننڍڙي قد جو 8 انچ کان 1 فوٽ تائين ٿيندو آھي. ھن ٻوٽي ۾ سفيد يا نيري رنگ جا خوبصورت گل ٿيندا آھن جن ۾ 5 کان 10 تائين پنکڙيون ٿينديون آھن. ھن جو فروٽ گل جي مٿان ئي ٿيندو آھي جنھنجي اندر ننڍڙا ننڍڙا ڪاري رنگ جا ٻج ٿيندا آھن. اھي ٻج ئي ان علائقي ۾ قديم زماني کان وٺي مصالحي ۽ دوا طور استعمال ٿيندا پيا اچن. اھو تہ ٿيو ”ڪلونجي“ جي اصل ٻوٽي جو تعارف. ھن پوسٽ سان گڏ ان اصل ٻوٽي ۽ سندس ٻجن جون تصويرو بہ شامل آھن. ھاڻي توھان پنھنجي گهرن ۾ بہ ھڪڙو تجربو ڪري سگھو ٿا. ڪلونجي (جيڪا توھان ڪٿان بہ پنھنجي اعتماد واري پنسار وٽان خريد ڪئي ھجي) جا ڪجھ ٻج پنھنجي گهريلو باغيچي ۾ پوکي ڏسو. ٻوٽو تيار ٿيندو تہ ان جا گل ۽ فروٽ انھن تصويرن سان ڀيٽائي ڏسو. اگر ساڳيا آھن تہ توھان جيڪا ڪلجونجي استعمال ڪري رھيا آھيو اھا اصلي آھي. ھاني ان اصلي ڪلونجي مان جيڪڏنھن ڪنھن کي لاعلاج مرض مان شفا نٿي بہ ملي تڏنھن بہ خير آھي پر توھان گهٽ ۾ گهٽ ھڪڙو خوشذائقہ مصالحو تہ پنھنجي گهر ۾ استعمال ڪري رھيا آھيو.
ڪلونجي جي مشھوري، وڏي منافعي جي لالچ ۽ لاعلم ماڻھن پاران وڏي طلب ھتي ڪلونجي سان مشابھت رکندڙ ڪاري رنگ جي ٻجن کي ڪلونجي جي نالي ۾ وڪرو ڪرڻ جو رواج وڌايو آھي.
پراڻي زماني ۾ بزرگ عورتون گهرن ۾ جيڪو آچار تيار ڪنديون ھيون ان ۾ ”بَصر جا ٻج“ بہ ٻين مصالحن سان گڏ شامل ڪنديون ھيون. ھاڻي بہ جيڪڏنھن ڪو پنساري ڪلونجي جي نالي تي بصر جو ٻج ڏئي ٿو ڇڏي تہ خير جھڙي ڳالھ آھي جو طبي خاصيتن ۾ بصر جو ٻج شايد ڪلونجي کان بہ وڌيڪ مفيد ثابت ٿئي. پر ھن وقت قيمت ۾ بصر جو ٻج ڪلونجي کان مھانگو ھجڻ ڪري ڪو بہ اھڙو ڪم نہ ڪري؟
مگر جيئن تہ ٻہ نمبري ماڻھن جي ڪا کوٽ ڪونھي انڪري مارڪيٽ ۾ ھڪڙي آرائشي گلن جي ٻوٽي Nigella damascena جا ٻج بہ ڪلونجي جي نالي تي وڪرو ٿين پيا. ھنن ٻجن ۾ ڪلونجي جھڙا فائديمند جزا تہ ڪون ٿين البتہ ھن جا ٻج بہ کاڌن ۾ مصالحي طور استعمال ٿيندا آھن. ھنن جي خوشبو ۽ ذائقو ڪلونجي جي ٻجن کان ٿورو مختلف ۽ خوشبو تيز ھوندي آھي. ھا البتہ جيڪڏنھن ھي ٻوٽو توھان جي گهريلو باغيچن ۾ سونھن خاطر لڳل آھي تہ ان جي پنن ۽ گلن کان ٻارن ۽ گهريلو جانورن کي پري رکجو ڇو تہ اھي کائڻ سان ٻارن جي طبيعت بگڙي سگھي ٿي. عام ڄاڻ لاءِ ان ٻوٽي جي بيھڪ، گلن، فروٽ ۽ ٻج جون تصويرون بہ ھن پوسٽ ۾ شامل ڪيون آھن تہ جيئن ڪلونجي جا اڻڃاڻ عاشق ڌوڪيبازي کان بچي سگھن. تصويرن ۾ جيڪڏنھن غور ڪندا تہ توھان کي ٻنھي ٻوٽن جي ٻجن ۾ فرق محسوس ٿي ويندو.

مير الطاف حسين ٽالپر
صوبوديرو، ضلع خيرپور ميرس
30 آڪٽوبر 2024ع

ڪانھن (سَرَ جو قسم)ڪانھِن، سَرَ جو ھڪ قسم آھي. گهڻا نباتاتي ماھر ھن جي سڃاڻپ Saccharum spontaneum neso جي نالي سان ڪن ٿا...
28/10/2024

ڪانھن (سَرَ جو قسم)

ڪانھِن، سَرَ جو ھڪ قسم آھي. گهڻا نباتاتي ماھر ھن جي سڃاڻپ Saccharum spontaneum neso جي نالي سان ڪن ٿا، مگر جڏنھن ان نالي واري ٻوٽي جي خاصيتن جو ذڪر پڙھجي ٿو تہ اھي ڪانھن جي ٻوٽي کان مختلف ٿيون نظر اچن. سنڌ ۾ سَرَ جو جيڪو ٻوٽو ”ڪانھن“ جي نالي سان ڄاتو سڃاتو ويندو آھي اھو قد ۾ ننڍو، تقريبن 4 کان 5 فوٽ جو مس ٿيندو آھي. سال ۾ ھڪ ڀيرو برساتن جي مند ۾ عام طور تي آگسٽ جي مھيني ۾ نسرندو آھي. ڪانھن جا پن سنھڙا ٿيندا آھن ۽ انھن ۾ ڪُتِ بہ سَرَن جي ٻين قسمن جي نسبت تمام گهٽ ٿيندي آھي. برساتن جي شروعات ۾ ئي ڪانھن جي ٻوٽي ۾ نئون ڦوٽھڙو شروع ٿي ويندو آھي، ٻوڙي جي وچ مان ڪڻڪ جي ٻوٽي وانگر ڳُرِيدار تيلي نڪرندي آھي جنھن چوٽيءِ تي سفيد رنگ جو گُل ٿيندو آھي. ڪانھن جو گل 6-8 انچ ڊگهو ھوندو آھي ۽ سندس تيلي 4-4.5 فوٽ ڊگهي ۽ سنھڙي ٿيندي آھي. ڪانھن جي ڪاني جي ويڪر 3-4 ملي ميٽر مس ٿيندي آھي. ڪانھن عام طور تي مٺي پاڻي ۽ وارياسي يا لٽاشي زمين ۾ ئي ٿيندي آھي. گهڻو ڪري ڪچي جي دريائي علائقي ۾، زرعي زمينن ۾ ٻنن، ڪسين، واٽرن ۽ واھن جي ڪنارن سان، پاڻي جي دُٻن تلائن جي اوسي پاسي ۾، يا وري ريگستاني علائقن ۾ تراين ۽ ھيٺاھين علاقي ۾ جتي برسات جو پاڻي بيھندو ھجي. بظآھر ڪمزور ۽ بيڪار نظر ايندڙ اھو ٻوٽو ماحول ۽ جهنگلي جيوت جي بقا ۾ اھم ڪردار ادا ڪندو آھي. ھن جي پاڙن ۾ قدرتي طور تي گدلي پاڻي کي صاف ڪرڻ جي صلاحيت ھوندي آھي. ھي ٻوٽو گدلي پاڻي ۾ موجود ھيوي ميٽلز جا جزا پنھنجي پاڙن ذريعي صاف ڪندو آھي. ترقي يافتہ ملڪ ھن ٻوٽي جي اھا اھم خاصيت پنھنجي شھرن جي نڪاسي واري گندي پاڻيءَ کي صاف ڪري ٻيھر استعمال جي لائق بنائڻ لاءِ ڪيميڪلز کان پاڪ، ماحول دوست فلٽريشن سسٽمن ۾ استعمال ڪن ٿا. سنڌ ۾ ڪانھن جا سَرَ ڪچين جاين، لانڍين ۽ منھن جون ڇَتيون ڍڪڻ يا پاسن کان اولا ڏيڻ لاءِ ڳوٺن ٻھراڙين جا مڻھون استعمال ڪندا آھن. ڳوٺن جا ھنرمند مرد، عورتون توڙي ٻار ڪانھن جي سنھڙين تيلين مان دروازن ۽ درين تي پردي لاءِ چِکون ٺاھيندا آھن جيڪي انتھائي خوبصورت ٿينديون آھن. اھڙن ھنرمندن جا ٽولا حيدرآباد ۾ ريڊيو پاڪستان ۽ ايس پي آفيس واري روڊ جي فٽ پاٿ تي ٻنھي پاسن سان توھان ضرور ڏٺا ھوندا. حڪيم ۽ ڀاڳيا ڪانھن جي ٻوٽي جي مختلف حصن کي ماڻھن توڙي مال جي مختلف بيمارين جي علاج لاءِ دوا طور بہ استعمال ڪندا آھن.

مير الطاف حسين ٽالپر
صوڀوديرو، ضلع خيرپور
28 آڪٽوبر 2024ع

ماحولياتي تبديليون ۽ سنڌ جو مستقبلاڄ ڪلھ عالمي سطح تي ماحولياتي تبديلين بابت وڏي وٺ پڪڙ لڳي پئي آهي. سڀني جو زور آهي تہ ...
26/10/2024

ماحولياتي تبديليون ۽ سنڌ جو مستقبل

اڄ ڪلھ عالمي سطح تي ماحولياتي تبديلين بابت وڏي وٺ پڪڙ لڳي پئي آهي. سڀني جو زور آهي تہ وڻ پوکيو. دنيا ۾ وڏا وڏا منصوبا هلن پيا. آفريڪا کنڊ جي وچ ۾ اولھ کان اوڀر تائين 30 ڪلوميٽر ويڪري ۽ هزارين ڪلوميٽر ڊگهي پٽي جيڪا ڪيترن ئي ملڪن مان گذري ٿي، وڻن پوکڻ لاءِ مخصوص ڪئي وئي آهي ته جيئن آفريڪا جي صحراء اعظم کي ڦھلجڻ کان روڪي سگهجي ۽ اڳتي ھلي دنيا جي ان سڀ کان وڏي بيابان ريگستان کي به سرسبز بنائي سگهجي. سعودي عرب جيڪو غيرآباد بيابان هو اهو ايندڙ 10 سالن ۾ پاڪستان کان بلڪ پنجاب کان وڌيڪ سرسبز ٿي ويندو. چين پنهنجي اتر اولھ وارن بياباني ريگستانن کي سرسبز جھنگ ٻيلن ۾ تيزيءَ سان تبديل ڪري رهيو آهي.
اسان وٽ به هر سال سرڪار پاران کربين رپيا وڻ پوکڻ جي اشتهارن تي ڪاغذن ۾. خرچ ڪيا ويندا آهن. عمران خان 10 ارب وڻ پوکڻ جو اعلان ڪري کربين رپيا کپائي ڇڏيا، نئين حڪومت گرين پاڪستان اشتهاري مهم هلائي 46 لک ايڪڙ زمين پنجاپي فوج ۾ ورهائي ڇڏي جننهن ۾ فوجي آفيسرن ۽ جرنيل کي زمين آباد ڪرڻ لاءِ دريائن جا رخ بدلائي وڏا وڏا نوان واھ ڪڍڻ جو تياريون پوري زور شور سان هلي رهيون آهن. سنڌ ۾ انگريز صاحبن روايت قائم ڪئي تہ ٽالپر حڪمران ڪورا ڄٽ ٻيلا وڍڻ ڪون ڏيندا هئا انڪري سنڌ ترقي ڪون ڪئي، انڪري سنڌ ھاڻي سنڌ جي زمين تان فضول ٻيلا وڍي اھا زمين آباد ڪري سنڌ کي ترقي ڏياري ويندي تہ سنڌ جا ماڻھون ستت ئي امير ۽ شاھوڪار بڻجي ويندا. انگريز صاحبن سئو سال حڪمراني ڪئي، بئراج ٺاھي، درياھ کي بندن ۾ سوگھو ڪيائون، ھزارين ميل واھ ٺاھيا، لکين ايڪڙن تا ٻيلا وڍي زراعت لاءِ زمينون الاٽ ڪيون ( جيڪي پڻ گهڻي ڀاڱي ھندستان ۽ پنجاب مان ماڻھون گهرائي انھن کي الاٽ ڪيائون). 1947ع ۾ انگريزن کي تڙ تڪڙ ۾ پويان پير ڪرڻآ پيا تہ ھتان جو اقتدار پنھنجي وفادار غلام پنجاپي فوج ۽ ھندستاني نوڪر شاھي حوالي ڪري ويا. انھن اچڻ سان ھتان ھندن کي پادر ھڻي ڀڄائي ڪڍيو تہ پاڪ سرزمين تي ھندو ڪافرن کي رھڻ جو ڪو حق ڪونھي. ھندن جي ملڪيتن کي مال غنيمت قرار ڏئي ھندستان ۽ پنجاپ مان آيل مجاھدن ۾ تقسيم ڪيون. پاليسيون انگريزن جي ڏسيل واٽ تي ھلندي برقرار رکيون ويون. بيراجون ٺھڻ جي باوجود سنڌ جي ٽيون حصو زمين بہ مشڪل سان سان زراعت لائق ٿي سگھي جنھن جو بہ وڏو حصو مجاھدين اسلام جي آبادڪاري لاءِ نوان شھر ۽ وستيون اڏڻ ۾ استعمال ڪيائون. باقي بچيل آبادي لائق زمينون بہ پنجاپي پٺاڻ ۽ ھندستاني مجاھدين اسلام کي الاٽ ڪندا رھيا تہ سنڌي تہ ڪنھن ڪم جا ئي ڪونھن. مزدور بہ پنجاپ ھندستان ۽ افغانستان مان اچن. باقي بچيل ٻہ حصا زمين جيڪا ريگستانن، پھاڙن، جبلن، درياھ جي ڪچي ۽ سامونڊي گهاٽين ۽ ٻيٽن تي مشتمل آھي ”سرڪاري ملڪيت“ قرار ڏئي 77 سالن ۾ ويڪائو وکر بڻائي ڪڏنھن سرعام تہ ڪڏنھن خفيہ طريقن سان ڌارين کي الاٽ ڪندا ويا. نالو ترقي جو... جيڪا 180 سالن کان سنڌي ماڻھن صرف خوابن ۽ سرڪاري لکارين جي سونھري لکتن ۾ ئي ڏسندا ٿا اچن باقي سرزمين تي حالت اھا آھي جو 180 سالن جي ترقي جي باوجود عالمي ادارا اھو چوڻ تي مجبور ٿيا آھن تہ سال 2024ع ۾ سنڌ جا 98 سيڪڙو ٻار (جيڪي ڪنھن بہ قوم جو مستقبل ھوندا آھن) بکئي پيٽ سمھڻ تي مجبور آھن.
انگريز ويا تڏنھن بہ سنڌ ۾ 30 کان 50 لک ايڪڙ زمين تي ٻيلا ھئا. ھر رستي جي ٻنھي پاسن کان گهٽا مقامي وڻ صدين جي عمر جا موجود ھئا. انگريزن جيڪي واھ کوٽايا انھن جي ٻنھي ڪپرن سان 2-2 قطارون وڻڻ جون پوکائي ويا. انگريزن جي وڃڻ کان پوءِ اڌ صدي بہ مس گذري تہ اسلامي مجاھدن انھن وڻن کي بہ ڪافر سمجھي قتل ڪرڻ واجب سمجھيو. 1992 کان 2024ع جي وچ ۾ صرف 32 سال عرصو گذريو آھي. صرف انھن 32 سالن جي عرصي جون سرڪاري بجيٽ دستاويز مان ڪو محقق تڪليف ڪري وڻن پوکڻ ۽ ٻيلن جي حفاظت تي، وفاقي توڙي صوبائي حڪومت پاران خرچ ٿيندڙ رقمن جو حساب جمع ڪري عوام لاءِ پڌرو ڪري تہ عقل کي تالا لڳي ويندا. اڻ ميو خزانو جيڪو حڪومتون عوام کان مختلف قسم جي ٽيڪس جي صورت ۾ جمع ڪنديون آھن وڻن پوکڻ جي منصوبن تي خرچ ٿو ان جي باوجود سنڌ جي ٻيلن جي زمين جيڪا سرڪار سڳوري جي پنھنجي دعوي موجب 28 لک 50 ھزار ايڪڙ آھي، ان مان صرف 28 لک ايڪڙ زمين سرڪار سڳوري کان بہ طاقتور ماڻھن جي قبضي ھيٺ آھي ۽ ماشا اللہ 50 ھزار ايڪڙ ٻيلن جي زمين سرڪار سڳوري جي قبضي ۾ تہ آھي پر پڪ ڪونھي اتي وڻ بہ موجود آھن الائي نہ؟ ...... روڊن رستن ٻئي پاسا وڻن کان خالي آھن تہ جيئن انھن سان گذرندڙ سواريون پري پري تائين سنڌ جي حالت جو نظارو پسي سگھن. واھ .... موجود بہ آھن ۽ انھن جي سالياني مرمت. کاٽي بہ ٿيندي آھي (سرڪاري ڪاغذن ۾) پر انھن ۾ وھندڙ پاڻي مسڪين سنڌي آبادگارن جي زمينن تائين پھڌڻ کان اڳ ۾ ئي جادو جي زور تي ھوا ۾ ٻاڦ بڻجي ويندو آھي ۽ وڃي حڪمرانن، شاھي عملدارن ۽ جھادي فوجين جي زمينن مٿان ابر رحمت بڻجي وسندو آھي تہ جين انھن جي زمين مان ريڪارڊ اپت حاصل حاصل ٿئي. واھن جي ڪنارن سان وڻ انڪري ڪونھن جو متان اھي پاڻي جي وھڪرن ۾ رڪاوٽ بڻجن جيڪي اڪثر ڪري سڄو سال پاڻي کان ئي خالي رھندا آھن.
تازو سڄي دنيا ۾ موسمياتي تبديلين جي خوف کان ٽاڪوڙو متل آھي. وڏيون طاقتون پنھنجا پکيڙيل زھر تہ ختم ڪون ٿيون ڪري سگھن سو انھن زھر جي ڪمايل منافع مان ڪجھ حصو سڃين ملڪن کي خيرات ڏئي انھن کي ان ڳالھ لاءِ آمادہ ڪرڻ جون ڪوششون شروع ڪيون تہ اھي پنھنجي ملڪن ۾ گهڻي کان گهڻا وڻ پوکين جيئن ڌرتي جو ماحول صحيح ٿئي. اھو معمولي حصو بہ اربين ڊالر ٿئي ٿو. ھڪ ھڪ ڊالر اسان جھڙي پينو قوم لاءِ وڏي اھميت ٿو رکي روڪڙي ۾ ان ھڪ ڊالر جي قيمت اسان جا 280 رپيا آھي. پينو تہ ھونئن ئي آھيون (حڪمرانن کان وٺي عام ماڻھون تائين) سو ان موقعي جو فائدو وٺڻ لاءِ اسانجي حڪمران سڳورن بہ وڏا وڏا فلم ۽ ڊراما تخلق ڪرڻ شروع ڪيا. ماحول جي بچاء جا محڪما ۽ وزارتون ٺھي ويون. وڻن پوکڻ جا ڪاغذي منصوبا تيار ڪري ان خيرات مان حصا پتيون وٺڻ شروع ڪيا.
سنڌ سان ويساھ گهاتي ساڳي طريقي سان برقرار رھندي پئي اچي.
ڪالھ صرف انڪري ھڪڙو معمولي سوال سنڌ جي ماڻھن کان پڇڻو پيو تہ ٻڌايو سنڌ جا مقامي وڻ ڪھڙا آھن؟ سڀني 8-10 عام نظر ايندڙ وڻن جي جنسن جا نالا ٻڌايا. عام ماڻھن جو ان ۾ ڪو قصور ڪونھي ڇو تہ عام ماڻھون نہ محقق ھوندو آھي نہ ئي ماھر. پر حيرت جھڙي ڳالھ اھا آھي جو ھتي وڌن وڌن عھدن تي فائز اعلي تعليمي ڊگريون حاصل ڪيل سرڪاري آفيسرن ۽ دانشورن جي معلومات بہ عام ماڻھن کان وڌيڪ ڪونھي.
سال 2023ع ۾ حڪومت پاڪستان سڀني صوبن ۾ وڻن پوکڻ لاء ملڪ جي وڏن وڏن ماھرن کان ” ماھرانہ رپورٽ“ تيار ڪرائي تہ ملڪ جا ڪھڙا علائقا ڪھڙن وڻن پوکڻ لاءِ مناسب آھن؟
سڄي دنيا ۾ اھو اصول آھي تہ ماحول جي بچاءَ ۽ ان علائقي جي جهنگلي جيوت جي تحفظ ۽ واڌاري کي نظر ۾ رکندي ” مقامي“ جنسن جا وڻ ٻوٽا پوکيا ويندا آھن. ڌاريا وڻ ٻوٽا قدرتي ماحول ۾ سڌارو آڻڻ بجاءِ ان کي ويتر تباھ ڪندا آھن ۽ جهنگلي جيوت بہ انھن کان متاثر ٿيندي آھي.
مگر حڪومت پاڪستان جي چوٽيء جي سرڪاري ماھرن پاران جيڪا رپورٽ ڪروڙين رپيا ھضم ڪرڻ کان پوءِ تيار ڪئي ويئي آھي اھا پڙھي حيرت ٿي لڳي تہ جنھن مالڪ جا چوٽيءَ جا ماھر ئي اھڙا آھن تہ ان جو حشر ڇا ٿيندو؟ ان رپورٽ جا سنڌ متعلق تجويزن جا حصا ھن مضمون سان گڏ شامل ڪيا آھن. ماھرن سنڌ کي 6 ايڪولاجيڪل حصن ۾ تقسيم ڪيو آھي ۽ ھر حصي جي جاگرافيائي، زميني ساخت ۽ موسمي حالتن کي مد نظر رکي وڻن جون جنسون تجويز ڪيون آھن. توھان بہ ڏسو.
زون 1( نقشي ۾ نارنگي رنگ سان ظاھر ڪيل علائقو)- مقامي جنسون 10 عدد - ٻٻر جا 3 قسم، روھيڙو، گگرال، نم، ليار، ليسوڙي، ٻير، ڄار/ کبڙ..... غير مقامي ڌارين وڻن جون 5 جنسون - 1 قسم غير مقامي لئو، ٻٻر جون 2 جنسون، ڪونو ڪارپس جون 2 جنسون
زون 2 ( نقشي ۾ گھري سائي رنگ سان ظاھر ڪيل، درياھ جي کاٻي پاسي بيراجي آباد زمينون)- مقامي وڻن جون 15 جنسون - ٻٻر، ٽالھي، سرينھن جون 2 جنسون، نم، سنبل، انب، ڄمون، گدامڙي، ارجن، پپر، بڙ، املداس، ٻير کجي. .. غير مقامي وڻ - يوڪلپٽس يعني بيد مشڪ يا سفيدي جون 2 جنسون.
زون 3 ( نقشي ۾ ھلڪي سائي رنگ سان ظاھر ڪيل درياھ جي ساڄي پاسي وارو ميداني علائقو - مقامي وڻن جون 8 جنسون - ٻٻر، نم ، ارجن، کجي، سرينھن جا 2 قسم، گدامڙي سھناجهڙو ۽ ٻير. غير مقامي وڻن جون 4 جنسون- يوڪلپٽس يا بيمشڪ جون 2 جنسون ۽ ڪونوڪارپس جون 2 جنسون.
زون 4 (درياھ جي ٻنھي پاسي ڪچي جي زمين) نقشي ۾ گھري نيري رنگ وارو علائقو - مقامي وڻن جون 6 جنسون - ٻٻر، ڪنڊي، باھڻ، لئي جا 2 قسم ۽ کبڙ/ ڄار.
زون 5 (لاڙ پٽ جوڊيلٽائي علائقو) - مقامي 8 جنسون _ تمر جون موجود 4 جنسون ۽ ختم ٿيل 4 جنسون جيڪي ڪنھن زماني ۾ ھتي ھيون.
زون 6 ريگستاني علائقو (جيڪو نقشي ۾ زرد رنگ سان ظاھر ڪيل آھي) - مقامي وڻن جون 12 جنسون - ڪنڊي، ڄار/ کبڙ، گگرال، ٻٻر جون 2 جنسون، لئو، ريھيڙو، نم، ليار، ليسوڙي، ٻير ۽ سنھانجڙو. غير مقامي وڻن جون 5 جنسون، 1 ٻٻر، ڪونو ڪارپس جون 2 جنسون، يوڪلپٽس يا بيد مشڪ جون 2 جنسون.

ھي تجويزون ملڪ پاڪستان جي ” نامور“ ۽ ”مايہ ناز“ ماھرن تيار ڪري ڏنيون آھن. انھن ماھرن کي سنڌ ۾ مقامي وڻن جون وڌ ۾ وڌ صرف 15 جنسون ئي نظر آيون آھن انڪري انھن سڳورن حڪومت کي گذارش ڪئي آھي تہ سنڌ ۾ غير مقامي ٻاھرين وڻن جون جنسون سرڪاري سطح تي وڏي پيماني تي لازمي لڱائڻ گهرجن جن ۾ ديوي يا انگريزي ٻٻر جي ھڪ جنس ۽ ڪونو ڪارپس جھڙي بيڪار ترين ۽ ماحول دشمن وڻ جون 2 جنسون بہ لڳايو ۽ آسٽريليا مان آيل يوڪلپٽس جون 2 جنسون بہ پوکيو. ڪونو ڪارپس، يوڪلپٽس ۽ ديوي اھي 3 غير مقامي ٻاھريان وڻ آبادي جي حساب سان ھن وقت بہ سنڌ جي ھر حصي ۾ ڪنھن بہ مقامي وڻ جي جنس کان سوين ڀيرا وڌيڪ پوکيل آھن. نئين تجويز تي عمل ڪندي انھن جي آبادي ۾ ويتر اضافو ڪرڻ جي سفارش ڪئي ويئي آھي. انھن ڌارين جنسن جي ھن وقت بہ سنڌ ۾ حيثيت Invasive spicies حاصل آھي. پاڙي ۾ ايران، خليجي رياستن ۽ ھندستان پنھنجي ڪيترن ئي علائقن ۾ ڪونوڪارپس پوکڻ تي پابندي مڙھي ڇڏي آھي ۽ جيڪي بيٺل وڻ آھن انھن کي بہ تيزي سان ختم ڪري انھن جي جاءِ تي مقامي وڻ پوکڻ جا منصوبا ھلائي رھيا آھن ۽ ھتان وارا ماھر مقامي وڻن کي ختم ڪري سڄي سنڏ ۾ ڪونو ڪارپس ، يوڪلپٽس ۽ ديوي جا جهنگل پوکڻ جو تجويزون ڏئي رھيا آھن. ان وڌيڪ بيشرمي جي ٻي ڪھڙي حد ٿيندي؟ جيڪڏنھن انھن ماحول دشمن ماھرن جي تجويزن تي عمل ٿيو ( جيڪو لازمي ٿيندو) تہ اسان جا ايندڙ نسل سنڌ ۾ مقامي جهنگلي جيوت صرف ڪتابن ۾ ۽ محفوظ ٿيل تصويرن ۾ ئي ڏسي سگھندا.

مير الطاف حسين ٽالپر
صوڀوديرو
26 آڪٽو بر 2024ع

25/10/2024

چڱو ڀلا اڄ ھڪڙي آزمائش ٿي وڃي؟
ڏسئون تہ اسان کي پنھنجي ڌرتيءَ ۽ ان جي مقامي ماحول جي باري ۾ ڪيتري ڄاڻ آھي؟

اڄ پنھنجي ڄاڻ مطابق ٻڌايو تہ سنڌ جا مقامي وڻ ڪھڙا ڪھڙا آھن؟

سَرَن جا قسم ۽ انھن جي سڃاڻپسَرَ گاھ جو  قسم آھن جيڪي انتھائي سخت جان ٿين ٿا ۽ ھر قسم جي زمين ۽ ماحول ۾ پنھنجو وجود برقر...
22/10/2024

سَرَن جا قسم ۽ انھن جي سڃاڻپ

سَرَ گاھ جو قسم آھن جيڪي انتھائي سخت جان ٿين ٿا ۽ ھر قسم جي زمين ۽ ماحول ۾ پنھنجو وجود برقرار رکڻ جي قدرتي صلاحيت سان مالا مال ھوندا آھن. زمين جي قدرتي ماحول ۾ ھنن جو اھم ڪردار ھوندو آھي. ھي انتھائي سخت جان ھجڻ ڪري گرمي سردي جي شدت کي با آساني برداشت ڪري ويندا آھن، پاڻي جي ڪمي ۽ زيادتي ۾ پنھنجو وجود برقرار رکي سگھندا آھن. انھن خاصيتن جي ڪري ھي ھر قسم جي جيوت بشمول انسانن جي لاءِ تمام گهڻو فائديمند ھوندا آھن. ھي پکين، جيتن، جانورن جي خوراڪ جو ذريعو بہ آھن تہ بھترين پناھ گاھون بہ جتي ھو محفوظ رھي پنھنجو نسل وڌائيندا آھن. انسان سَرَن مان پنھنجي روز مرھ جي استعمال لاءِ کوڙ شيون تيار ڪن ٿا. عمارت سازي ۽ فرنيچر ۾ ھنن جا پن ۽ ڪانا استعمال ٿين ٿا. پالتو جانورن لاءِ چارو بہ سَرَن مان حاصل ڪن ٿا.
سنڌ ۾ سَرَن جا 3 قسم ٿين ٿا، جيڪڏنھن ڊڀن کي بہ سَرَن ۾ شمار ڪجي تہ پوءِ 4 قسم ٿي ويندا. ان کان علاوہ ھڪ ٻيو قسم نَڙَ بہ ھنن جي خاندان جا فرد آھن پر خاصيتن ۾ سَرَن کان ڪافي مختلف ٿين ٿا. نَڙَ جا پن ۽ ٻاھرين بيھڪ ڪمند جھڙي ٿيندي آھي ۽ ان جو ڪانو بانس جي ڪاني وانگر اندران خالي کوکلو يا پورو ٿيندو آھي. نَڙَ جو ٻوٽو ٻوڙي نموني بہ ڪون ٿيندو آھي جيئن سَرَن جا ٻوٽا ٿيندا آھن ۽ نَڙَ خشڪ زمين بجاءِ پاڻيءِ جي دُٻَن، تلائن يا سم واري زمين ۾ ئي ٿيندا آھن.
ڊڀن کي ڇڏي، سنڌ ۾ سَرَن جا 3 قسم ٿين ٿا. ٻھراڙي جا ماڻھون تہ ھر جنس کي چڱي طرح سڃاڻي ويندا آھن مگر شھري ماڻھون جيڪي فطرت کان پري مصنوعي دنيا ۾ رھن ٿا انھن رڳو ڀٽائي سائين يا سگھڙن جي شاعري ۾ يا اديبن جي لکتن ۾ انھن جا نالا پڙھيا ھوندا آھن، انھن وٽ نہ ئي انھن جي جنسن جي سڃاڻپ ھوندي آھي نہ ئي خاصيتن کان واقفيت. ھاڻي تہ ٻھراڙين ۾ بہ نئين نسل جا ٻار ۽ نوجوان بہ ٻھراڙين تو ڙي ڳوٺن ۾ رھندي بہ پنھنجي ڌرتيءِ جي قدرتي ماحول ۽ جيوت سان پنھنجو ناتو ٽوڙيون ويٺا آھن. انڪري انھن مان بہ سڃاڻپ تيزي سان ختم ٿيندي ٿي وڃي.
اسان وٽ ادبي لڏي ۾ سَرَن جو ذڪر سانوڻ جي برساتن کان پوءِ شروع ٿيندو آھي جنھن جو سبب مند مٽجڻ بہ ھوندو آھي. ھونئن تہ سال ۾ 4 مندون ليکبيون آھن، 1 بھار، 2 اونھارو، 3 سرءُ ۽ 4 سيارو، مگر اسان وٽ سال جا 8 مھينا گرمي ھلندي آھي ۽ ان سموري عرصي کي ھڪ ئي مند اونھارو ليکيو ويندو آھي. پر جيڪڏنھن غور ڪجي تہ اونھارو بہ 3-4 قسمن جي مندن جو مجموعو ھوندو آھي ۽ انھن مان ھر ھڪ مند جي الڳ خاصيت ھوندي آھي. اونھاري جي شروعات اپريل کان ٿي ويندي آھي، شروعاتي اونھاري ۾ ھوائن جو رخ ھڪجھڙو ڪون ھوندو آھي. ڏنھن جو تيز گرم ۽ خشڪ اُسَ ۽ رات جو چڱي ڀلي ٿڌ خاص ڪري اتر سنڌ ۾ اونھاري جي شروعاتي مند ۾ راتيون ڪافي سرد ٿينديون آھن. شروعاتي اونھاري ۾ اتر سنڌ ۾ شام جو اولھ کان مٽيءِ جا طوفان ۽ بادل بہ گجگوڙون ڪندا ايندا آھن. جھٽ پل ۾ ئي تيز طوفاني ھوا شروع ٿي ويندي آھي . ڪڏنھن ڪڏنھن اھڙين جهڪن سان گڏ بادل بہ ايندا آھن ۽ تيز برسات ۽ برفاني ڳڙا بہ وسندا آھن. اھا مند اتر سنڌ ۾ ڪڻڪ جي لابارن جي ھوندي آھي. مئي جي مھيني ۾ گرمي جي شدت پنھنجي عروج تي ھوندي آھي. ھن مھيني ۾ ھوائن جو رخ تبديل ٿيڻ شروع ٿيندو آھي. عام طور تي ھوائن جي تبديلي جو عمل 15 مئي کان شروع ٿيندو آھي ۽ ڏکڻ جي سامونڊي ھوا پاڻ سان گڏ گهم جو چڱو خاصو مقدار بہ کڻي ايندي آھي. کجي، انب، ڄمون ڦرجڻ شروع ٿيندا آھن ۽ ٻير ۽ ڦاروا موڪلائڻ لڳندا آھن. اھا خريف جي فصلن جي پوکائي جي مند ليکبي آھي. جون جي پڇاڙي يا جولاءِ جي شروعات کان وري ٽيون موسمي ڦيرو ايندو آھي. ھوائون بند ٿي وينديون آھن، گهُٽَ ٻوسٽ شروع ٿيندو آھي، اُسَ ۾ نڪرڻ مشڪل بلڪ ناممڪن بڻجي پوندو آھي راتيون ننڍڙيون ۽ ڏينھن ڊگها ٿي ويندا آھن. اھي اھڃاڻ سانوڻ جي شروعات جا ھوندا آھن. اھڙي ڪيفيت ۾ ٻھراڙي جي ماڻھن جا ڪن تاڙي جي تنوار تي لڳل ھوندا آھن جو تاڙي جي تنوار سانوڻي جي برسات جي آمد جي نشاني ھوندي آھي. ھاني تاڙي جي تنوار کان وڌيڪ ماڻھن جا ڪن ۽ اکيون موسم جي اڳڪٿي ڪندڙ ماھرن جي تبصرن تي لڳل ھوندا آھن جن ۾ اڳڪٿيون ڪرڻ جو مقابلو جاري ھوندو آھي. گرمي جا ستايل ۽ خريف جي فصلن جا آبادگار برساٿ لاءِ دعائون گهرندا آھن، ٻئي پاسي کجي ۽ انبن جي باغن جا مالڪ ۽ ٺيڪيدار برسات نہ وسڻ لاءِ باسون باسيندا ۽ قران لوڏيندا آھن. پر چوندا آھن تہ بندي جي من ۾ ھڪڙي تہ مالڪ جي من ۾ ٻي، سو برسات جي مند ۾ اڪثر ڪري برسات پوندي ضرور آھي، ڪنھن سال ٿوري ۽ معمولي تہ ڪنھن سال وري صفا ٻوڙان ٻوڙ. برسات پوڻ سان گرمي جو زور تہ ٽُٽي پوندو آھي پر جيتن، مکين ۽ مڇرن جو زور وڌي ويندو آھي.
آگسٽ جي مھيني ۾ سَرَ جو پھريون قسم ”ڪانھن“ نسرڻ شروع ڪندو آھي. ڪانھن سَرَ جي ٽنھي قسمن مان سڀ کان اڳ ۾ نسرندي آھي ۽ اھا قد ۾ بہ ٻين ٻنھي جنسن کان ننڍي ٿيندي آھي. ڪانھن سنڌ جي ميداني علائقن ۽ وارياسن ڀٽن ۾ عام جام ٿيندي آھي. ھن جا پن بہ ننڍا ٿيندا آھن ۽ ڪانو بہ ننڍو ۽ سنھون ٿيندو آھي. ڳوٺن ۾ ڪانھن عام طور تي لانڍين ۽ مال جي منھن جي ڇت ڍڪڻ لاءِ استعمال ڪئي ويندي آھي. ڪانھن جي ڪچڙن پنن مان مڃ بہ نڪرندي آھي جنھن مان واڻ تيار ٿيندو آھي مگر ڪانھن جي مڃ مان وٽيل واڻ گهٽ معيار جو ھوندو آھي. جلد خراب ٿي ويندو آھي پر ھن مھانگائي جي دور ۾ سڀني کان سستو ھجڻ ڪري مارڪيٽ سندس کپت جام ٿئي ٿي. ڪانھن جو ڪانو قد ۾ ننڍو، سنھون ۽ ڪمزور ٿيندو آھي پر ان جي باوجود بہ درن درين تي پردي خاطر ٽنگڻ لاءِ سندس ڪانن مان لاجواب چِکون ھنرمند ڪاريگر تيار ڪندا آھن. ڪانھن جي ڪانن مان نماز لاءِ مصلا، ڊيڪوريشن لاءِ تصويرون، ننڍيون ٽوڪريون، گلدان وغيرو بہ عاليشان ۽ خوبصورت ٺھندا آھن. ڪانھن گهڻو ڪري پوسل واري زمين ۾ ٿيندي آھي، وارياسي علاقي ۾ بہ تراين ۾ ئي ٿيندي آھي.
برساتن کان پوءِ سَرءُ جي مند سيپٽمبر جي وچ کان شروع ٿيندي آھي. سَرءُ جو ڪاڙھو مشھور آھي. ڏينھن ننڍو ٿيڻ شروع ٿيندو آھي مگر گرم بہ ھوندو آھي، شام جو گهُٽَ ۽ ٻوسٽ شروع ٿي ويندو آھي جيڪو اڌ رات تائين پيو ھلندو. اڌ رات کان پوءِ ماڪ شروع ٿي ويندي آھي . ماڻھون جيڪڏنھن ٻاھر صحن ۾ ستل رھندا تہ ان ماڪ سبب جلد ئي تپ بخار ۾ وٺجي ويندا. انڪري وڏڙا چوندا ھئا تہ سَوَڙِ کڻي ٻاھر نڪرجي ۽ چادر کڻي اندر سمھجي. سَرءُ جي مند ڪُوڙي سَرَ جي نسرڻ جي مند بہ آھي. ڪُوڙو سَرُ سڀني سَرَن ۾ وڏو ٿيندو آھيھنجا پَنَ بہ ويڪرا ۽ ڊگها ٿيندا آھن. ٻوڙو بہ وڏو ۽ ويڪرو ٿيندو آھي ۽ ھن جا ڪانا بہ سڀني کان ڊگها ۽ ٿُلھا ٿيندا آھن. ڪوڙي سر جي بيھڪ ۽ بناوٽ ۾ زمين جي طاقت جو وڏو ڪردار ھوندو آھي. ڪمزور زمين ۾ بيٺ سر قد بت ۾ ننڍو ٿيندو ۽ طاقتور زرخيز زمين ۾ بيٺل سر قد بت ۾ غير معمولي وڏو ٿيندو آھي. اھڙي سر جو ڪانو 15 کان 18 فوٽ ڊگهو بہ ٿي ويندو آھي. پر عام طور تي سراسري ڪوڙي سَرَ جا ڪانا 8 کان 12 فوٽ ٿيندا آھن جن مان عمارتن جي ڇت ۾ استعمال ٿيندڙ پترون، فرنيچر ۾ مُوڙا ۽ ميزون، گهريلو پالتو پکين لاءِ پڃرا، گهريلو باغيچن ۾ گلن جي ٻارين جي خوبصورتي وڌائڻ ۽ حفاظت لاءِ ڄاريون ۽ ٻيون ڪيتريون کي ڪارائتيون شيون ھنرمند ھٿ تيار ڪندا آھن. ڪوڙي سَرَ جي ڪَچڙَن پنن يا ڳڀ مان مُڃَ نڪرندي آھي جنھن مان واڻ ۽ رَسا تيار ٿيندا آھن. ھن جي مُڃَ مان تيار ٿيل واڻ بھتر معيار جو ۽ پائدار ٿيندو آھي.
15 آڪٽوبر کان پوءِ مند بدلجي ويندي آھي، ھوا جو رخ بدلجي اتر کان ڏکڻ طرف ٿي ويندو آھي. راتيون وڏيون ۽ سرد ٿيڻ شروع ٿي وينديون آھن، ڏنھن جو اُس ۾ تيزي بہ ڪون رھندي آھي. سج جو رخ بہ تبديل ٿي ويندو آھي ۽ عمارتن، وڻن ۽ ڀتين جا پاڇا اتر رخ ٿي ويندا آھن. ھاني سياري جي شروعات ٿيندي آھي ۽ اھا مند سچي سَرَ جي نسرڻ جي ھوندي آھي. سچو سَرُ قد بت ۽ جسامت ۾ ڪوڙي سَرَ کان ننڍو ٿيندو آھي. سڀني کان آخر ۾ نسرندو آھي. سچي سَرَ ۽ ڪوڙي سَرَ ۾ تفاوت ڪرڻ آسان آھي. ٻنھي جا پَن غور سان ڏسندا ، ڪوڙي سَرَ جا پن ويڪرا ٿيندا ۽ نتم ٿيندا آھن. ڪوڙي سر جي پنن جي وچ واري رڳ سنھي ۽ نرم ٿيندي آھي ۽ رڳ جي ٻنھي پاسن سان سائي رنگ جو پرت ويڪرو ٿيندو آھي، سچي سر جا پن سوڙھا ٿيندا آھن، ان جي پن جي وچ واري رڳ ٿلھي ۽ سخت ٿيندي آھي ۽ ان جي ٻنھي پاسي سائي رنگ واري پرت صفا معمولي ٿيندي آھي. ائين محسوس ٿيندو ڄڻ سچي سر جا پن بہ تيلين مان ٺھيل ھجن. سَرَن جي انھن ٻنھي قسمن جي جدا سڃاڻپ ڪرڻ جي اھا آسان نشاني آھي. سچو سَرُ سڀني کان آخر ۾ نسرندو آھي ۽ ھن جو ڪانو ڪوڙي سَرَ جي ڪاني کان ننڍو ۽ سنھو ٿيندو آھي. مگر ان جي باوجود سڍي سَرَ جو ڪانو صاف، چمڪيلو، مضبوط وڌيڪ ٿيندو آھي. سچي سَرَ جي پنن مان صفائي وارا ٻھارا ٺھندا آھن، چت ڍڪڻ، فرشي نشست يا ديوار طور استعمال ٿيندڙ ٽُوئا ٺھندا آھن. سچي سَرَ مان اعلي معيار جي مُڃَ نڪرندي آھي جنھن مان سڀني کان وڌيڪ معياري واڻ تيار تيار ٿيندو آھي. سچي سَرَ جي مُڇَ مان ٺھيل واڻ سوٽي ڏور کان بہ سنھون ۽ انتھائي مضبوط ٿيندو آھي. اھڙي واڻ سان واڻيل کٽون طويل عرصي تائين خراب ڪون ٿينديون آھن. ٿورو عرصو اڳ تائين سچي سَرَ مان واڻ ۽ ٻيون مصنوعات ٺاھڻ جا وڏا مرڪز خيرپور جو نارو تعقو، درياھ جي ڪچي جا ڳوٺ، رسول آباد ، ڪوٽڙِي ڪبير ضلع نوشھروفيروز وغيرھ ھئا مگر قبضا مافيا خالي پيل زمينن جي ايتري وڏي تباھي ڪئي آھي جو ھاڻي انھن علائقن ۾ سَرَ ڳوليا بہ ڪون ٿا لڀن. ھاڻي کٽ واڻڻ لاءِ واڻ ۽ ڪانن جو پترون توڙي ٽُوئا سڀ پنجاب مان امپورٽ ٿي اچن ٿا.

مير الطاف حسين ٽالپر
صوڀوديرو
22 آڪٽوبر 2024ع

Address

Village Mir Khuda Bux Talpur

Opening Hours

Monday 09:00 - 17:00
Tuesday 09:00 - 17:00
Wednesday 09:00 - 17:00
Thursday 09:00 - 17:00
Friday 09:00 - 17:00
Saturday 09:00 - 17:00

Telephone

+923043907666

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Botany of Sindh posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

  • Want your organization to be the top-listed government service?

Share