28/10/2026
Dalë në dritare, shoh diellin e hanën, e lotët më rrjedhin pa e kuptuar… Ah, sa shumë më ka marrë malli për ty, moj nanë! 😢💔 Gurbeti na treti dalëngadalë, na largoi prej gjirit tënd, prej shtëpisë ku lindëm e u rritëm, prej vendit ku çdo gur e çdo cep e ka një kujtim tonin. Sa shumë më mungon vendlindja ime, Breznja ime e dashur… Më mungon aroma e oborrit pas shiut, era e bukës së ngrohtë që e përgatisje ti, moj nanë, zëri yt që ma mbushte shtëpinë me jetë, e ai prag ku dikur hyja pa trokitur, sepse aty ishte shtëpia ime. Sot jam larg, e ndoshta kam më shumë se dikur, por më mungon gjithçka që paratë nuk mund ta blejnë. Më mungon një përqafim i yti, një fjalë e ëmbël, një kafe në shtëpinë ku jam rritur, e një ditë e zakonshme pranë teje. Sa herë e shikoj qiellin, mendoj se ndoshta edhe ti po e sheh të njëjtin diell, moj nanë, e po e ndien të njëjtin mall. Gurbeti nuk dhemb vetëm kur je larg, por kur e kupton se vitet po ikin, nana po plaket, shtëpia po hesht, e ti nuk mund t’i kthesh ditët e bukura që i le pas. Ah, sikur të mund të kthehesha qoftë edhe për një ditë, të hyja në shtëpinë time, ta ndieja aromën e bukës, të ulesha pranë teje e të qaja në prehrin tënd si dikur, pa pasur nevojë të shtiresha se jam i fortë. Se këtu, moj nanë, edhe kur qesh, zemra më qan… 💔😭 Vendlindja nuk është veç një vend në hartë, është një pjesë e shpirtit që e lë pas kur nisesh në gurbet. E unë, sado larg të jem, një pjesë të zemrës e kam lënë në Breznë, në atë shtëpi ku linda, u rrita dhe ku shpirti im do të kthehet gjithmonë. ❤️🩹
